Sunday, March 2, 2014

အမ်ဳိးသား ႏွစ္ဦး၏ မဂၤလာသက္ (၁၀) ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနား

ရန္ကုန္၊ မတ္၂



ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ အျဖစ္ လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသား ႏွစ္ဦး၏ မဂၤလာသက္ (၁၀) ႏွစ္ျပည့္ အခမ္းအနားကို မတ္လ ၂ ရက္၊ ညေန ၆...နာရီ အခ်ိန္တြင္ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ Excel Treasure Hotel တြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

“ဒီပြဲေလး လုပ္ျဖစ္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစား ျပင္ဆင္ခဲ့ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ အတူေနလာၾကတာ ဒီေန႔က ၁၀ ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ေန႔ေပါ့။ ဒီကာလေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နားလည္မႈနဲ႔ ကြၽန္တာ္တို႔ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အဓိကကေတာ့ သံေယာဇဥ္ေပါ႔” ဟု သတို႔သား ျဖစ္သည့္ ကိုမ်ိဳးမင္းထက္က ေျပာၾကားသည္။

၎တို႔ ႏွစ္ဦး အတူ ေနထိုင္ခဲ့ၾကျခင္းကို မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားက နားလည္ ခြင့္လႊတ္ ေပးထားခဲ့ၾကေသာ္လည္း၊ Myanmar Times ဂ်ာနယ္တြင္ ၎တို႔၏ သတင္း ပါဝင္လာၿပီး ေနာက္တြင္ လူအမ်ား၏ အာ႐ုံစိုက္မႈ ခံလာရသည့္ အေပၚ မိသားစုကလည္း တစ္မ်ဳိး ျမင္လာခဲ့ေၾကာင္း၊ ၎တို႔သည္လည္း သာမန္ စုံတြဲမ်ားကဲ့သို႔ ေနထိုင္ႏိုင္ခြင့္ ရွိေၾကာင္း မိသားစုကို နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပခဲ့ရေၾကာင္း ကိုမ်ိဳးမင္းထက္က ဆိုသည္။

“ဒီေန႔ ကြၽန္ေတာ္ အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္။ ဆယ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာ တစ္ေယာက္ မႀကဳိက္တာ တစ္ေယာက္က မလုပ္ဖို႔၊ လုပ္ခဲ့ရင္လည္း ဘာေၾကာင့္ လုပ္ခဲ့ရတယ္ ဆိုတာ ေျပာျပၿပီး နားလည္မႈ ယူခဲ့ၾကပါတယ္။ စေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္ကေန အခုအခ်ိန္ အထိ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္မွာေတာ့ ဘာမွ အခက္အခဲ မရွိပါဘူး။ သူ႔ဘက္မွာေတာ့ သူ႔မိသားစုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ားႀကီး ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ မိသားစုကေတာ့ နားလည္ေပးတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို လက္ခံ ေပးၾကပါတယ္” ဟု ကိုတင္ကိုကိုက ဆိုသည္။

ယခု အခမ္းအနားကို ျပဳလုပ္ရျခင္းမွာ ဆယ္ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ျဖတ္သန္းခ်င္၍ ျဖစ္ၿပီး တျခား ရည္႐ြယ္ခ်က္ မရွိေၾကာင္း၊ လူတိုင္းတြင္ အမွတ္တရ ကိုယ္စီရွိၾကၿပီး ၎တို႔ အေနႏွင့္လည္း ဆယ္ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ အေနႏွင့္ ယခုပြဲကို ျပဳလုပ္ခြင့္ ရွိမည္ဟု ထင္ေၾကာင္း ကိုတင္ကိုကိုက ဖြင့္ဟသည္။

အမ်ိဳးသားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ေယာက္တို႔ လက္ထပ္ျခင္းသည္ ဘဝႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္သည့္ သာမန္မဂၤလာ အခမ္းအနား ျဖစ္သည့္အတြက္ မည္သည့္ အရာကိုမွ် ဂ႐ုစိုက္စရာ မလိုေၾကာင္း၊ အမ်ိဳးသားႏွစ္ဦး အတူေန ေပါင္းသင္းၾကသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ ၎တို႔၏ ဘဝတြင္ တျခားသူမ်ား၏ အာ႐ုံစူးစိုက္ ခံရမႈမ်ား၊ ေစာင့္ၾကည့္ေမးေငါ့ ေျပာဆိုမႈမ်ားကို ႀကံဳေတြ႕ၾကရေၾကာင္း၊ လိင္တူခ်င္း ခ်စ္ျခင္းသည္ အမွားအယြင္း တစ္ခု မဟုတ္ေၾကာင္းကို ျပသရန္ အတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္း၏ အားေပးမႈမ်ား လိုအပ္ေၾကာင္း Equality Myanmar မွ တာဝန္ရွိသူ ဦးေအာင္မ်ိဳးမင္းက ေျပာၾကားသည္။(The Voice)

Sunday, February 9, 2014

တညလံုး မအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ညႀကီးရဲ႕ ေကာင္မေလး

(၁)

ကြၽမ္းက်င္လြန္းလွတဲ့ ဝက္သတ္သမား
နံၾကားက လွံကို ဆြဲအႏႈတ္
အဲဒီႏႈတ္ခ်က္ဟာ အသက္ပါလွခ်ည္ရဲ႕
မင္းကေလးအၾကည့္
ဒီက တညလံုး မအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ညပါကြယ္။

ခုေတာ့
ျမင္းေတြ ျမင္းေပါက္စေတြ
အေကာင္တရာေလာက္
ငါ့ရင္အံုႀကီးထဲကေန
ကဆုန္ေပါက္ခုန္ထြက္
ငါ့ႏွလံုးသားခမ်ာ ဖုန္ပူပူထဲလဲက်
လူးလဲထ
အဲသည္ ဒရယ္မ်က္လံုးလဲ့လဲ့ကေလးကိုေလ
တေထာင့္ထဲ စုကပ္ၿပီး မၾကည့္လိုက္ပါနဲ႔
ဧရာဝတီတျမစ္လံုး
ငါေသာက္မိပါလိမ့္မယ္ကြယ္ ...။

(၂)

လာၿပီ
ေမာင္းျပန္ဓားခလုတ္ကို ႏွိပ္လိုက္သလို
ထပ္ခနဲ
ျမည့္ေနတဲ့ အၾကည့္
ငါ့ရင္ေခါင္းႀကီးထဲ
ေအာင့္ကနဲ ပူကနဲ
ငံုထားမိ ေခ်ာကလက္
ရာဘာတံုးႀကီးျဖစ္သြား
အသာကေလး အသက္႐ွဴေအာင့္ထားခိုက္
ေနာက္ထပ္ဓားေရာင္ လက္ကနဲ
ဒင္းကေလး မ်က္လံုးတခ်က္
သတိ
ကင္မရာခလုတ္ကို ႏွိပ္ခ်ဖို႔ မေမ့နဲ႔
လက္ကနဲ ဝင္းပ
ဖလက္ရွ္ဂန္း ကြၽမ္းသြား
ဒီမွာ
အလိုလိုေနရင္း သၾကားေတြ
အရည္ေပ်ာ္ကုန္ရပါၿပီကြယ္။

သည္မွာ
တို႔ေဆးနဲ႔ တို႔ခံလိုက္ရသလို
မတ္တတ္ႀကီး
ဝိုက္လက္သီးေတြ ေမး႐ိုးေပၚ
ဆင့္ဆင့္ဝင္လာ
ေဖ်ာက္ကနဲ
ေမွာက္သြားရပါၿပီကြယ္
‘ဒိုင္း’ ကနဲ မိုးေပၚပ်ံတက္
‘ဒိုင္း’ ကနဲ ေခ်ာက္ထဲျပဳတ္က်
ေျမႀကီးနဲ႔ မထိခင္ ျပန္ထိလုလုမွာ
ၾကက္သြန္ခင္းေပၚ လူးလိမ့္ေပးလိုက္ရ
အို ... အိစက္ညက္ေညာ
ငါဟာ
တညလံုး မအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ညႀကီးပါကြယ္။

ခုေတာ့
ဓားေရးကြၽမ္းသူ ဓားသမား
လွ်ပ္လက္သလို ဓားစြမ္းစြမ္းနဲ႔
ခုတ္ခ်
ထက္ပိုင္းျပတ္က်သြားတာမွန္ေပမယ္

လဲက်ဖို႔ ေမ့ခဲ့သူ
ငွက္ေပ်ာပင္တပင္ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီကြယ္ ...
မင္းကေလး ဘယ္သူလဲ
ဘုရား ... ဘုရား ...
ေဟာဒီ ငါ့ရင္အံုႀကီး
ကုန္ကုန္ခမ္းခမ္းပါကြယ္ ...
မင္းကေလး ဘယ္သူလဲ
ဘုရား ... ဘုရား .....
ငါ့မွာ
ေပါင္မုန္႔ဝယ္သြားရင္း ေပါင္မုန္႔ျဖစ္
ငါ့မွာ
လက္ဖက္ရည္ဝယ္သြားရင္း
လက္ဖက္ရည္ျဖစ္ရေပါ့ ...
မင္းကေလး ဘယ္သူလဲ
ဘုရား ... ဘုရား ...
ငါ့မွာ
“လယ္ထြန္သြား ႏြားေမ့” ဆိုစကား
ဘယ္ကလိမ့္မလဲ
ႏြားကို ေငါက္မယ့္ ကိုယ့္အသံကိုယ္ေတာင္
သည္မွာ ေမ့က်န္မယ့္ေကာင္ပါကြယ္ ...။

အသက္႐ွဴမဝသလိုလို
အပမီလိုက္သလိုလို
အိုကြယ္
တိမ္ေတြအားလံုး ငါ့ကိုယ္ေပၚ
ၿပိဳက်သလိုလိုပါကြယ္
အခ်စ္ကေလးရယ္
ငါ့လည္ပင္းႀကီးကို ခင္းေပးလိုက္ပါ့မယ္ကြယ္
မင္းရဲ႕ေျခေထာက္အလွကေလးတစံုနဲ႔
နင္းေလွ်ာက္လိုက္ပါေတာ့
အဲဒီအခ်ိန္ ...။

ငါ့ ခပ္မွ်ဥ္းမွ်ဥ္း အသက္႐ွဴသံေလးကအစ
မင္းကို ခ်စ္ေနမိပါၿပီကြယ္
သူမ်ား မိန္းကေလးေတြ မတတ္စြမ္းဘူး
လွ်ပ္တစ္ျပက္မင့္အျပံဳး
ဝတ္မႈန္ကူး
အတိအက် အပိုင္ျပံဳးခ်က္ေတြ
ေရွာင္တခင္ျပံဳးခ်လိုက္တဲ့
အပိုင္ျပံဳးခ်က္ေတြ
အဲဒါက ... ကြန္တဲ့လား
ေဟာသည္က
တညလံုး မအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ညႀကီးက
ကြန္ထဲက ငါးေပါ့
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

လက္ကေလးကို ေဝွ႔ရမ္းၿပီး
တယ္လီဖုန္း နီနီရဲရဲေလးကို
ေစြ႔ကနဲ ဖမ္းကိုင္လိုက္ပံုဟာေလ
လွလြန္း၊ လွၿပီးရင္းလွလြန္း
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

သကၠလပ္ဦးထုပ္အညိဳကေလး ခပ္ေစြေစြေဆာင္းလို႔
မေထမဲ့ျမင္ဟန္ မ်က္ႏွာရစ္သမ္ေလးနဲ႔
ပခံုးသားကို လိႈင္းၾကက္ခြပ္ေတြ တြန္႔သလို
တြန္႔တြန္႔ၿပီး စကားေျပာတတ္တဲ့
မင့္ကိုယ္ဟန္အထည္ကေလး
ငံုထားပစ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တာပဲ
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

ေဆာင္းဦးေပါက္ ေခြးေပါက္စေလးေတြ
ႏို႔ဆာလို႔ ခ်မ္းလို႔
တအိုင္အိုင္
မင္းကေလးကို မျမင္ရရင္ေလ
(ေဆာင္းဦးေပါက္ ေခြးေပါက္စေလးေတြလို)
ငါ့မလည္း တအိုင္အိုင္ရယ္ပါ
ခ်စ္တယ္ကြယ္ …။

အလကားေနရင္း
သြားတိုက္ေဆးကို ဖ်စ္ဖ်စ္ေနေတာ့တာပဲ
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

တက္သစ္စ ကြၽန္းကေလးလို အံု႔ဆိုင္းေဝဆာ
မို႔ေမာက္ေဖာင္းကားေန မင္းကိုယ္လံုးကေလးမွာ
အပ်ိဳစင္ေသြးကေလးေတြ
ပတၱျမားရည္လို
တဖ်ပ္ဖ်ပ္ စီးလည္ေနတာ
အဲဒါကေလးကိုလည္း
သည္က
တညလံုး မအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ညႀကီးက
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

မင္းရယ္လိုက္ေတာ့
လီမြန္ဘာလီရည္ ေသာက္လိုက္ရသလိုပဲ
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

အေမေရ ...
သင္းကေလးရဲ႕ လွဂုဏ္ရည္ေၾကာင့္ရယ္
မေနႏိုင္တဲ့ သားရင္အံုႀကီးေၾကာင့္ရယ္
ခ်စ္မိတယ္ ...
မိေခ်ာင္းေက်ာက္ခက္ပန္း႐ံုလို
မင့္ဆံပင္အံုကေလး
အေမႊးဖြားဖြား ရွဥ့္ကေလးမ်ား
သစ္႐ြက္သစ္ခက္ေပၚ ေဆာ့ကစားသလို
မင့္လည္တိုင္ေပၚ လႈပ္ရွားလို႔
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

ဂြၽဳိင္းဂ်က္ကက္ကေလးနဲ႔
ေတာ႐ိုင္းပန္းပြင့္လိုဟန္နဲ႔
စက္ဘီးေပၚ မင့္ကိုယ္ထည္ကေလး
ေဝ့ကနဲ ဝဲပ်ံတက္လိုက္တာမ်ား
ငါ့တကိုယ္လံုး
သံုးသိန္းထီေတြ ေပါက္ကုန္ရပါၿပီ
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

တလံုးခ်င္း ခုတ္ေမာင္းေနတယ္
တလံုးခ်င္း
တလံုးခ်င္း
ခုတ္ေမာင္းေနတယ္
မင့္ရင္အံု မင့္တင္သားေတြ
တလံုးခ်င္း ခုတ္ေမာင္းေနတယ္ ...
ေဟာသည္ကမာၻႀကီးေပၚမယ္
ဘယ္လိုျမစ္ေတြက ေရစီးၾကမ္းသတဲ့လဲ
ငါ ထမ္းရ ထမ္းရပါကြယ္
မင္းကိုခ်စ္တယ္ ...။

ငါလာမယ္
မင့္ခ်စ္ဝတ္မႈန္အိမ္ကေလးဆီ
အဲဒီ ေက်ာက္ေက်ာတံုတံုကေလးလို
မင့္ႏႈတ္ခမ္းသားတံုတံုကေလးဆီ
မင့္ကိုခ်စ္တယ္ ...။

အသည္းႏွလံုးကို ခလုတ္တိုက္
မင္းကေလး
အား ...
ပင္နယ္ဆလင္ အလံုးတရာ ထိုးထားသလို
နာလွခ်ည္ရဲ႕ ...
မင့္နာမည္ကေလး ေခၚေနလိုက္လို႔
ငါ့မွာေလ
ရထားမမီ ကားမမီ
ေလယာဥ္ပ်ံမမီ
ေသျခင္းတရားမမီ
မမီဘူး
ဘာမွမမီေတာ့ပါဘူးကြယ္ ...။

အက်င့္မရွိဘဲ ဝိတ္မၿပီး ေနာက္တေန႔
တကိုယ္လံုး နာက်င္က်န္ရစ္သူလို
တဘဝလံုး ...။

ယူပါကြယ္
လည္ဆြဲမဟုတ္ဘူး
ပုတီးကံုးကေလးမဟုတ္ဘူး
ဆြဲျခင္းကေလး
ငါ့အသည္းႏွလံုးကို ထည့္ဆြဲသြားဖို႔
ဆြဲျခင္းကေလးပဲ
ယူသြားပါကြယ္ ...။

ကမာၻႀကီးေရ ...
က်ေနာ္လည္း မွားေတာ့မယ္
သူ႔အသီးက အလြန္ကို ထြားပါတယ္
ခ်စ္ ... ခ်က္ ... ေခ်ာက္
ခ်စ္ ... ခ်က္ ... ေခ်ာက္
ခ်စ္ ... ခ်က္ ... ေခ်ာက္
ခ်စ္ ... ခ်က္ ... ေခ်ာက္
လာေနၿပီ
လာေနၿပီ
လွပသူသစ္ပင္ကေလး
တပင္လံုး
တအံုလံုး ေ႐ႊ႕လာေနၿပီ
အေဝးျမင္ကြင္းေပမယ့္
ထင္လင္းလွခ်ည္ရဲ႕ ...။

ငါဟာ
နာရီအိုႀကီးတလံုးထဲက ျမည္သံျဖစ္
တက္ကေလာက္
တက္ကေလာက္
တက္ကေလာက္
တက္ကေလာက္
တက္ကေလာက္
တက္ကေလာက္
ငါ့ရင္အံုေပၚ ငါ့ရင္အံုႀကီးေပၚ
ျမင္းၿပိဳင္ကြင္းလို သေဘာထား
တက္ကေလာက္
တက္ကေလာက္
သူကေလး လာေနၿပီ ...။

ငါ့ရင္ထဲမွာ
တက္ကေလာက္
နီးလာၿပီ
နီးလာၿပီ
တျဖည္းျဖည္း
မေႏွးမျမန္ကေလး
မျမန္မေႏွးကေလး
ငါဟာ ေကာင္းဘြိဳင္လို ျမင္းစီးသမားျဖစ္
ဒိန္းတပ္တပ္
ဒိန္းတပ္တပ္
ဒိန္းတပ္တပ္
ဒိန္းတပ္တပ္
ငါဟာ ဒရမ္မာ (ဗံုတီးသမား) ျဖစ္ခါ
ငါ့ရင္အံု ငါ ျပန္တီးမိ
ေလာကႀကီး ခ်က္ခ်င္းလင္းေပးသြား
ေလာကႀကီး ခ်က္ခ်င္းေမွာင္လိုက္
ေလာကဓာတ္ႀကီး ခ်က္ခ်င္းလင္းေပး
ငါ့အခ်စ္မွာ
ညမရွိဘူး ...
ဘယ္ဘဝက ေသြးလည္း
သိလား
သင္းကေလးကို ခ်စ္မိ
အညတရပါ ...။

မင္းကေလးရဲ႕ ရင္၊ တင္၊ ခါး
အတိုင္းအတာျဖင့္
ဂရင္းနစ္စံေတာ္ခ်ိန္ေပါ့
မင္းကေလးရဲ႕ ရင္ဘတ္ၾကယ္သီးေတြ
ထြားလြန္း
တလမ္းလံုး ေမႊးသြားတယ္
မင္းကိုယ္နံ႔ေတြေၾကာင့္ လမ္းမွာ
ေမႊးခြင့္ရ
လာၿပီ
သင္းကေလး လာေနၿပီ ...။

ဆံပင္ကေလး ခါလိုက္တာ
ကဗ်ာ
မင္းကေလး တခ်က္ျပံဳးလိုက္တာ
ငါ့လယ္ယာထြက္သီးႏွံေတြ
အကုန္လံုးဖြံ႔ထြားႀကီးမားကုန္ရပါၿပီ၊
မင္းကေလးဟာ
ပြဲေတာ္ထဲက ၿမိဳ႕ကေလးပါ
မင္းကေလးမ်က္ခြံေပၚ
ငါ ေနခိုပါရေစေတာ့
မင္းဆံပင္ကေလးနမ္းၿပီးမွ
အသက္ရွင္ရမယ့္သူပါကြယ္
ခ်စ္တယ္ ...။

ေဟာ ...
ေကာက္ေနတဲ့လမ္းေတြ ေျဖာင့္သြားေပါ့
လာေနၿပီ
ငါ့ေႏြဦးေပါက္အသစ္စက္စက္ကေလး
လာၿပီ
လာၿပီ
ငါ့ေႏြဦးေပါက္ကေလးလာေနၿပီ
ပန္းပြင့္သံတစီစီ
ေပါက္ပြင့္သံ ဒိုင္းကနဲ
ငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးပ်ံဝဲပံုနဲ႔ သစ္႐ြက္ေတြ
ဝဲပ်ံၾက
အသီးသစ္ အ႐ြက္သစ္ေတြ
ပ်ားရည္႐ႊဲၾကလို႔
အလင္းလွ
အလင္းေျပေျပ ေခ်ာေခ်ာကေလး
ပ်ားအံုဘရန္ဒီအရက္ကေလးေထြေထြနဲ႔
ေတာက္စား
အဲသလို ေႏြဦးေပါက္ကေလး
အဲသလို ေႏြဦးေပါက္သင္းကေလး
လာေနၿပီ ... ...။

မိန္းမဆိုတာ
သည္လိုဝပ္အား
ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔မွေပါ့ ...
ေျခသဲကေလး ဝိုင္အိုလက္ ပန္းခရမ္းေရာင္
ေျခေထာက္အုအုကေလးမွာ
ေ႐ႊလိေမၼာ္သီးဖိနပ္နဲ႔တင့္
သစ္ေတာစိုက္ခင္းတခင္းလို
ေျခသလံုး ဝ၀ကစ္ကစ္မွာ
ေမႊးညင္းႏုကေလးေတြစီရီ
ေလက ပြတ္သပ္လိုက္တိုင္း
စီးခ်က္ညီညီက ...။

ၿပီးရင္
ျမင္ရမွာက
ေ႐ႊပိုးေကာင္ဂုတ္သားအေရာင္လံုခ်ည္
လိႈင္းအိလို႔
သင္းကေလး ေပါင္သားေပၚအိလို႔ ...။

ၿပီးရင္
စေ႐ြးကိုက္ၿပီး
ေ႐ႊေဘာ္ထိုးၿပီး
ပါလစ္သုတ္ၿပီး
ပြတ္လံုးလို
လံုးက်စ္ဝန္းဖုတဲ့
တင္သားတင္းတင္းကေလး
႐ြလို႔ ...။

ၿပီးရင္
ခါးကေလး
ခါးသားကေလး
ခါလို႔ ...။

သည္ခါးကေလးပဲျဖစ္မွာ
သည္ကမၻာႀကီးကို ဆြဲကိုင္လႈပ္ရမ္းခဲ့တာ
သည္ခါးကေလးပဲျဖစ္မွာ
သည္ကမၻာႀကီးကို တဒီးဒီး လည္ေစခဲ့တာ
သည္ခါးကေလးပဲျဖစ္မွာ
သည္ကေကာင္ႀကီးရဲ႕ အသည္းကိုေလ
ခဲကေလးလို
ေရေပၚရွပ္ရွပ္ပစ္ကစားတာ
သည္ခါးကေလးပဲ
သည္ခါးကေလးပဲ
သိပ္ေသခ်ာပါတယ္
အဲသည္ခါးကေလးပဲေပါ့ ...။

ေရက်ခ်ိန္
မို႔ေမာက္ၿပီး ခံုးခံုးကေလး က်န္ရစ္ခဲ့
ထြန္းသစ္စ ေသာင္ခံုမို႔မို႔လို ရင္သား
တင္းလို႔
အဲသည္ဝင္းပရင္သားအထက္မွာေပါ့
ဂ်က္ေလယာဥ္ေတြ
ဂ်က္ေလယာဥ္ေတြ
တစီးၿပီး တစီး
ပ်က္ပ်က္က်ရာ
မ်က္ႏွာလြင္ျပင္ေလး
ဝင္းပ ...။

ဟုတ္တယ္
သင္းကေလးမ်က္ႏွာဟာ
ႏွလံုးသားဂ်က္ေလယာဥ္ေတြ
တစီးၿပီး တစီး
ပ်က္ပ်က္က်ရာ လြင္ျပင္ ...။

အေမေရ ...
အေမ့သားမလဲ
သင္းကေလး မ်က္ႏွာလြင္ျပင္ေပၚ
ဘဝတခုလံုး
ပ်က္က်ရ ေလယာဥ္တစီးေပါ့ ...။

မိုးစပ္စပ္ကေလး႐ြာၿပီးကာစ
ေနေရာင္အဝါက
စေပါ့လိုက္တခုလိုထိုးျပထား
ငုပင္
သည္ငုပင္က ငုပြင့္ငုဖတ္ေတြ
တျဖာျဖာခါဆင္းပံုမ်ိဳး
သင္းကေလး
လွမ္းေလွ်ာက္လို႔ လာေနခဲ့ၿပီ ...။

ဒါဟာ
ငါ့ေႏြဦးေပါက္ အသစ္စက္စက္ကေလးေပါ့
ဒါဟာ
ငါ့ေဂၚဖီခင္း ေထြးေထြးထပ္ထပ္ကေလးေပါ့
ဒါဟာ
ငါ့အသည္း ပလုတ္တုတ္ျဖစ္ပံု ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းကေလးေပါ့ ...။

အေမေရ ...
၁၆ ေအာင္စ အေလးခ်ိန္ရွိတဲ့
သားရဲ႕ႏွလံုးသားေလးဟာ
သူကေလးလႈပ္ကစားမွ
ေပ်ာ္ရတဲ့
သူ႔လက္ထဲက
ပလုပ္တုတ္ကေလးျဖစ္ေနရတာ
ဘယ္ေရွးကုသိုလ္ဆက္လဲဟင္ ...။

“ဒါက ဘာလဲ”
(သင္းကေလးအသံေလ)
လက္ကေလးနဲ႔ ေပြ႔ယူလိုက္သလိုေပါ့
“ဖိတ္စာ”
(ငါ့အသံေလးပါ ...
အေၾကာက္တရားနဲ႔ ေမြးဖြားလာသမို႔
အသံျဖစ္႐ံုတင္ေလးေပါ့ ...)
“ဖိတ္စာ ... ပါ”
“ဖိတ္စာ ... ပါ”

“ေပး”
(သင္းကေလးအသံပါ)
ငါ့ေသာတာ႐ံုတခုလံုး
ပန္း႐ံုတ႐ံုျဖစ္သြား ...။

ငါ့အသည္းႏွလံုး ငါ့ဘဝ
မင္းမ်က္ဝန္းေလးထဲ
ပစ္ထည့္မိ။

ျပန္ဆြဲႏႈတ္ၾကည့္ေတာ့
အသည္းႏွလံုးေရာ ဘဝေရာ
တခုမွျပန္ပါမလာေတာ့ဘူး ...။

ေျမပဒူေအာင္း တြင္းထဲ
ေျခေထာက္ကြၽံက်ခဲ့သူ မုဆိုးခမ်ာ
ျပန္ဆြဲႏႈတ္ေတာ့
ေျခေထာက္ျပန္ပါမလာေတာ့သလိုေလ
ဒါေပမယ့္
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

ငါ့အိတ္ႀကီးထဲ
ငါ့အက်ႌထဲ
အခ်စ္ေတြပါတယ္ ...။

ငါ့အသားေတြ ပြတ္သပ္တိုက္ခတ္သြားတဲ့ေလမွာေတာင္
အခ်စ္ေတြပါတယ္ ...။

ငါ့အဆုတ္ထဲ
အခ်စ္ေတြ ျပည့္ေဖာင္းလို႔
အခ်စ္ေတြနဲ႔
ငါ့အဆုတ္ႀကီး ျပည့္ေဖာင္းလို႔ ...။

သင္းကေလး
တသြင္သြင္စီးဆင္းပံုဟာ
တသက္လံုး ငါ့မွာ ခ်စ္မွားယြင္းခဲ့
အလကားပါ
ဘဝတေလွ်ာက္လံုးေလာက္ ခ်စ္မွားယြင္းသင့္တာေပါ့ ...။

ေျမာက္ဥကၠလာဟိုးမားက
ငါ့မိတ္ေဆြ ဖိနပ္ခ်ဳပ္သမားေလးေရ ...
ငါ့အသည္းႏွလံုးကို ေပးပို႔လိုက္ပါရဲ႕
အလွဆံုး ဖိနပ္ကေလးတရံ
အျမန္ဆံုးခ်ဳပ္ေပးပါ
သူကေလး စီးဖို႔ပါကြယ္ ...။

တယ္လီေဗးရွင္းထဲမွာလည္း
ငါ မင္းကို ရွာတယ္
တယ္လီဖုန္းေလးထဲမွာလည္း
ငါ မင္းကို ရွာတယ္
မိုက္က႐ိုေဝ့စေလာင္းႀကီးထဲမွာမ်ား
မင္းကိုယ္ရိပ္ ကိုယ္ေရာင္ ရွိမလား
ငါေမာ့ၾကည့္ အနံ႔ခံမိတယ္။

ဆ.သ.ရ ကိုလည္း
အေၾကာင္းၾကားထားပါတယ္
သူကေလးကိုေတြ႔ရင္ေလ
အျမန္ဆံုးသတင္းပို႔ပါလို႔ ...။

အလွဆံုး ဇာပန္းကြက္ကေလးေတြ
တခုၿပီး တခု
ငါ့စိတ္ရဲ႕ပိတ္သားေပၚ
မင္းတိုးဖြဲခဲ့ပါလားကြယ္ ...။

သစ္ၾကားသီးေလး ပူေႏြးေနပံုဟာေလ
မင္းကိုယ္ထည္အေႏြးဓာတ္ကေလးလား
သစ္ၾကားသီးေလး စားမိတုန္းအခါ
ငါခံစားရပံုမ်ား
ဖ႐ိုဖရဲ အုတ္ပံုေတြလို
ငါ့မွာ
“အင္ထ႐ိုပီ” ေတြ ျမင့္ကုန္ရပါၿပီကြယ္ ...။

ခဲတန္ခြၽန္စက္ထဲက ထြက္လာစ
ခဲဆံလို
ကိုက္ခဲပါကြယ္
အဲသည္ သြားထက္ထက္ကေလးေတြနဲ႔
ငါ့အသည္းႏွလံုးကိုေလ
ကိုက္ခဲပါကြယ္ ...။

အို ... ဘာျဖစ္လို႔မ်ား
မင္းညကို ငါခ်စ္မိပါလိမ့္
ဒါ ငါ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူး
ဒါ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ မဟုတ္ခဲ့ဘူး
လံုးလံုးမဟုတ္ခဲ့ဘူး
ထူးဆန္းလွခ်ည့္ ...။

ဒါ ငါမသိခဲ့
ငါ့ႏွလံုးသား ဘာဘီက်ဴမီးဖိုျဖစ္
လိႈင္းသစ္ ဝင္ေျပး ပင္လယ္ရင္ခြင္
ဘယ္သူသိသလဲ
ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ...။

စိတ္ကူးယဥ္ေနတုန္း ရင္ဘတ္ေပၚ
ႂကြက္ေပါက္စ နီနီရဲရဲေလးေတြ
႐ုတ္တရက္ျပဳတ္က်
လန္႔ခုန္
အူေတြယားလို႔
ငါ့မွာ အူေတြ အထပ္ထပ္ယားလို႔ ...။

စိတၱဇေဆး႐ံုကုတင္ေပၚမွာတဲ့
ငါ့ကို လူေတြကေျပာၾက
ဘယ္ဟုတ္ရမလဲ
ငါဟာ ေမတၱာလမ္းေပၚေရာက္ေနတာပါ
အိမ္နံပါတ္က
၁၅၀ဝ ေလ ...။

လူေတြဟာ ခက္ပါတယ္
သည္ေလာက္႐ိုး႐ိုးစင္းစင္းေလးေတာင္
မသိၾကေခ်ဘူး
ခက္တယ္ ...
အိပ္မက္ေတြ ေျခာက္ဆင့္မက္
ညက်ရင္ အိပ္မက္ထဲမွာ
တဝႀကီး သင္းကေလးနဲ႔ ...။

အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ရင္
နပိုလီယံဆိုတဲ့ေကာင္ဟာ
ငါ့ဘယ္မီမလဲ
ၿမိဳ႕ေတြ႐ြာေတြ
တၿမိဳ႕ၿပီး တၿမိဳ႕ရေပမယ့္
သိတယ္မႈတ္လား
သင္း ခ်စ္သူ ဂ်ိဳးဇက္ဖင္းဆီေတာ့
နပိုလီယံဟာ က်ဆံုးခဲ့တယ္မႈတ္လား ...။

ငါကေတာ့
ငါ့ခ်စ္သူေလးလက္ထဲ
ၿမိဳ႕ေတြ႐ြာေတြ
အကုန္လံုး ပံုေပးထားတဲ့ေကာင္
ဘယ္ေကာင္ ယွဥ္ရဲသလဲ ...။

ညည အိပ္မရဘူးကြယ္
အိပ္ခန္း ခန္းစည္းေလးကို ေလတိုးတိုင္း
ၾကည့္စမ္း
မင္းအျပံဳး အရမ္းပဲေမႊးလာ
ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့
မင္းအျပံဳးေတြ
ေကာင္းကင္အျပည့္
အသည္းေလးရယ္
မင္းကေလးဟာ လမင္းအသစ္ပါကြယ္ ...။

သိၿပီ သိၿပီ
မင္းေလးေၾကာင့္
သည္ေကာင္ ရင္ခုန္ မိုးလံုးျပည့္
ငါ့ခ်စ္စိတ္ေတြ လႊင့္ပစ္မရေတာ့ဘူး
ဆိုး ...
သြားႏႈတ္ဆရာက
မနာမက်င္ေအာင္
ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ သြားႏႈတ္ပံုမ်ိဳးခံရ
သြားတျပံဳလံုး ကုန္သြားေပမယ့္
ငါ့မွာ
သြားေတြရွိသလို အားကုန္ျပံဳးမိ
ပစ္ရက္စရာ မရွိေအာင္ပဲ
ငါ့အျဖစ္ကဆိုး
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

မိုးအသစ္ေတြ ႐ြာသြန္းၿဖိဳး
ေရသစ္ေတြ ျမစ္ျဖစ္
ဒါ ငါ့ရင္ခြင္ေလ ...။

အဆံုး
အဆံုးရဲ႕အဆံုး ခံုးခံုးေပၚမွာ
ဒါ ဘယ္သူ႔ေကာင္းကင္တဲ့လဲ
ဝင္းပ
ဝင္းပ မင့္အပ်ိဳရည္ကေလး
ဘယ္လဲ
ဘယ္ေရာက္သြားၿပီတဲ့လဲ
အဲဒါဟာ
အပင္ေပါက္သြားၿပီလားကြယ္ ...။

ေဟ့
ေကာင္းကင္ျပာေလး
ငါ့ကို တခုခုေျပာစမ္းပါ
ေျပာခဲ့စမ္းပါ
ေဟာသည္က ေသြးခဲတခဲကို
ေျပာခဲ့စမ္းပါ
အနာတခုကို အနာတခုနဲ႔
ကုသရတယ္လို႔
သည္ေသြးခဲတခဲကိုေလ
ေျပာခဲ့စမ္းပါ ...။

ခုေတာ့
ဓားေပါက္ဝိဇၨာရဲ႕ ဓားေပါက္ခ်က္ေတြထဲ
ငါ့မွာ
အသည္းတယားယား
ၾကက္သီးတျဖန္းျဖန္း မွန္ေတြကြဲ
ဓားေပါက္ခ်က္ေတြထဲ
ငါ့မွာ
ေလာကဓံတရားကိုေတြ႕
ငါ့အသည္း
ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးျဖစ္က်န္ရစ္ခဲ့
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

ငါ့အသက္
မင္းေလးလက္အပ္ႏွံထား
အထပ္ထပ္ခြဲစိတ္
လႊာခ်
တလႊာၿပီးတလႊာ
လႊာခ် ...
အို ... အသည္းခြဲစက္ကေလးရဲ႕
သိပၸံနည္းက် မင္းျပဳစား
ငါ့ရင္ေခါင္းႀကီး တခုလံုး
ရန္သူမေလးရယ္
ခ်စ္အခိုးေတြ အလိပ္လိုက္ အလိပ္လိုက္
ထကုန္ရပါၿပီ
ငါ့မွာ
ခ်စ္ၿပီးရင္း ခ်စ္ရင္း
ခ်စ္တယ္ကြယ္ ...။

ငါ့ကို ဘဝကူးသြားၿပီတဲ့
လူေတြက
လူေတြဟာ အေတာ္ႀကီးကို ခက္တယ္
ငါ မေျပာဖူးလား
အရာရာဟာ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးၿပီး
ေသးမႊားသြား႐ံုကလြဲၿပီး
ေဟာဟို ... ေနေအာက္မွာ
ဘာမွမဆန္းသစ္ဘူးဆိုတာ
မသိၾကရွာဘူး ...။

သည္မွာ ... ေျပာလိုက္မယ္
ေတြ႔လား ...
အက္စစ္နဲ႔ ႏွလံုးသားကို ပက္မွ
လူဟာေသတာ မဟုတ္ဘူး
ပန္းတပြင့္ရဲ႕ ဝတ္မႈန္တမႈန္နဲ႔ထိလဲ
ေသတယ္ဆိုတာ
သင္းတို႔ သိသြားေစရမယ္ ...။

တညလံုးမဟုတ္ဘူး
ဆယ္ဘဝ ဆယ္ညလံုး မအိပ္ရရ
ခ်စ္ေနမွာပဲ
သိၾက ... သိၾက
ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို
တဘဝလံုး အကုန္ခံၿပီး
အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ေျပာသြားတဲ့ေကာင္
၀ံ့စားၾကလား ...။

ေအာ္ေျပာလိုက္မယ္
ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို ေအာ္ေျပာလိုက္မယ္
သင္းကေလး တကိုယ္လံုး
ခ်စ္စရာခ်ည္းပဲ
ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို
အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ေျပာလိုက္မယ္
အခ်စ္ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ အျမန္ထုတ္ေပးပါကြယ္ ...။

ဝင္းပပါ ... ဝင္းပပါ
ငါ့အသည္းႏွလံုး Betelgues ၾကယ္ကေလးရဲ႕
စြတ္စို စိုထိုင္း
ငါ့မွာ ထြန္႔ထြန္႔လူး
ငါ့အခ်စ္ေတြ
တိတ္တခိုးႀကီးထြန္းလင္း
အိုး ... တိတ္တခိုးႀကီးပါလားကြယ္
သိၾက
ခု ငါ့ခ်စ္သူေလး ရင္အံုထဲ
တေန႔ကို အႀကိမ္တသိန္းတိတိ
ခုန္ေပါက္ေနတဲ့ အသည္းႏွလံုးဟာ
ငါ့အသည္းႏွလံုးစစ္စစ္ပဲ ...။

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ ...
ဘုရားသခင္စားေနက်
ေတာ္ဝင္တဲ့ အစားအစာကို
ကိုက္ခ်ီဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့
ေခြးတေကာင္ရဲ႕ဇာတ္လို႔
မွတ္လိုက္ၾကပါေတာ့ကြာ ...။ ။

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္

Monday, January 13, 2014

ခြင့္လႊတ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔


 
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ လူေတြဟာမႀကာခဏအက်ိဳးသင့္အေႀကာင္း

သင့္မဟုတ္တာေတြလုပ္တတ္သလုိ ယုတၱိမတန္ အတၱဆန္တဲ့

လုပ္ရပ္ေတြကိုလည္းလုပ္တတ္ႀကတယ္။...

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ………. သူတုိ႔ကိုခြင့္လႊတ္လိုက္ပါ။

သင္ကသနားႀကင္နာတတ္ရင္ လူေတြကသင္ဟာ တစ္ကုိယ္ေကာင္းစိတ္ရွိသူ

ဟန္ျပႀကင္နာျပေနသူလုိ႔ စြပ္စြဲလာႀကလိမ့္မယ္။

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ……. သနားႀကင္နာျမဲသနားႀကင္နာပါ။

သင့္ဘ၀မွာေအာင္ျမင္ေနျပီဆုိရင္ မိတ္ေဆြတုေတြရလာနိုင္သလုိ

ရန္သူစစ္စစ္ေတြလည္းရလာလိမ့္မယ္။

ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ………. ေအာင္ျမင္ေအာင္ဆက္ႀကိဳးစားပါ။
လူေတြကသင့္ကိုလိမ္လည္လွည့္ဖ်ားႀကလိမ့္မယ္။
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ……… ရိုးသားေျဖာင့္မတ္ပါ။

သင္နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို
တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ေန႔ခ်င္းညခ်င္းဖ်က္ဆီးပစ္လုိက္နိုင္ပါလိမ့္မယ္
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ……. တည္ေဆာက္ျမဲတည္ေဆာက္ပါ။

သင္ကျငိမ္းေအးမွုနွင့္စိတ္ခ်မ္းသာမွုကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိျပီဆုိရင္
သူတို႔ကမနာလုိ၀န္တုိမွုေတြျဖစ္ႀကလိမ့္မယ္။ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ……. စိတ္ေအးခ်မ္းေအာင္ေနပါ။

သင္ဒီေန႔ေကာင္းမွုျပဳလုပ္တာကို လူေတြကမနက္ျဖန္ေမ့ပစ္ခ်င္ေမ့ပစ္ႀကလိမ့္မယ္။
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ …… .ေကာင္းတာကိုပဲဆက္လုပ္ပါ။

ေလာကႀကီးကုိသင္အေပးနုိင္ဆံုးအေကာင္းဆံုးေတြေပးေ၀လုိက္ပါ
ဘယ္ေတာ့မွလံုေလာက္မွာမဟုတ္ဘူး။
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ေစ ...… ေလာကႀကီးကိုအေကာင္းဆံုးေပးဆပ္ျမဲေပးဆပ္ပါ။

ေနာက္ဆံုးခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာလုိက္ေတာ့ သင္ျမင္တဲ့အတုိင္းပါဘဲ
သင္နဲ႔ တရားသာ အတူရွိေတာ့တာပါ။

ငါ ၊မင္း ၊သူတစ္ပါးအႀကားမွာ ဘာမွမရွိပါဘူး။

ခြင့္လႊတ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ ဘ၀ကုိတည္ေဆာက္နိုင္ႀကပါေစ။

(ႏုိဘယ္ဆုရွင္ မာသာထရီဆာ
ရဲ့မိဘမဲ့ ေဂဟာ တစ္ခုတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲ ထားေသာ ကဗ်ာ )

Tuesday, October 15, 2013

ဂႏၶီ ၏ စိတ္ေနသေဘာထား

http://www.biography.com/imported/images/Biography/Images/Profiles/G/Mahatma-Gandhi-9305898-1-402.jpg 


တခါကဂႏၶီဟာ ခရီး တခုကုိ ရထားစီး သြားဖို႔ ရထားဘူတာကုိ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ သူေရာက္လာတယ္ဆို
ရင္ပဲ ရထားက စတင္ၿပီး ထြက္ခြါဖို႔ ဘီးစလွိမ့္ေနၿပီ။ ဒီေတာ့ ဂႏၶီႀကီးလည္း ရထားေပၚ ကမန္းကတန္းတက္လုိက္ရတယ္။ ရထားေျခနင္းခုံနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ေျခေထာက္တဘက္တိုက္မိၿပီး သူ႔ရဲ႕ဖိနပ္တဖက္ ဟာ ရထားေအာက္သံလမ္းေပၚသုိ႔ က်သြားခဲ့တယ္။ဒီေတာ့ က်န္ေနတဲ့ ဖိနပ္တဖက္နဲ႔ ဂႏၶီ ရထားေပၚကို ေသခ်ာေရာက္သြားတယ္ ဆိုရင္ပဲ ဂႏၶီက က်န္ေနခဲ့တဲ့ ဖိနပ္တဖက္ကို ကမန္းကတန္းခၽြတ္လိုက္ၿပီး ေစာေစာကက်သြားတဲ့ ဖိနပ္ရွိမွန္းသိၿပီး က်န္ေနတဲ့ ဖိနပ္ကုိပစ္ ခ်လုိက္ပါတယ္။ သူ ဒီလုိလုပ္တာကို ေဘးမွာ ရွိေနတဲ့ လူတေယာက္ေတြ႔ေတာ့ “ဘာလုပ္တာလဲဗ်…။ ဘာျဖစ္လုိ႔ က်န္ေန တဲ့ ဖိနပ္တဖက္ကုိ လႊင့္ပစ္လုိက္ရတာလဲ။” လုိ႔ေမးတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဂႏၶီႀကီးက အခုလုိျပန္ေျဖခဲ့သတဲ့။ “ကၽေနာ့္ဆီမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့ဖိနပ္က ဘာမွလုပ္လုိ႔မရေတာ့ ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ခုနက်သြားတဲ့ ဖိနပ္ေနရာနားေရာက္ေအာင္ က်န္ေနတဲ့ ဖိနပ္တစ္ဖက္ကုိ ပစ္ထားခဲ့လုိက္ ေတာ့ ေတြ႔တဲ့သူက ဖိနပ္တရံ ဆိုရင္ စီးလုိ႔ရတာေပါ့ဗ်ာ။” “တဖက္တည္းဆိုရင္ က်ေနာ့္အတြက္လည္း တယ္… အသုံးမ၀င္လွဘူး။ အျခားသူလည္း အသုံးမ၀င္ဘူး ေလ။ အခုလို တရံလုံးရေတာ့ သူ စီးလုိ႔ရသြားတာေပါ့။” လုိ႔ျပန္ေျဖခဲ့ပါတယ္။

Tuesday, October 8, 2013

သမၼတေအဗရာဟင္လင္ကြန္း ၏ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့အခ်က္မ်ား

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1b/Abraham_Lincoln_November_1863.jpg 


အေမရိကန္ သမၼတေအဗရာဟင္ လင္ကြန္း ဆိုရင္ေတာ့ျဖင့္ လူတိုင္းသိၾကမွာပါ။ သူ႕အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ စာအုပ္စာေပေတြလည္းမ်ားစြာရွိသလို သမိုင္းဆရာအမ်ားစုကလည္း သူ႕ကိုအေမရိကန္ရဲ့ အၾကီးက်ယ္ဆုံးေသာသမၼတအျဖစ္ ရည္ညြန္းေရးသား ၾကပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ လင္ကြန္းရဲ့ လူသိနည္းေသးတဲ့ တနည္းအားျဖင့္ သမိုင္းစာအုပ္ ေတြထဲမွာ သိပ္မပါတဲ့ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ အျဖစ္အပ်က္တခ်ိဳ႕ပါပဲ။သမၼတဟာ ေငြဝယ္ကြၽန္ ဆိုတဲ့အရင္းရွင္စႏွစ္ ကိုျဖတ္သိမ္းခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အေမရိကန္ေတာင္ပိုင္းသားအရင္းရွင္ လူတစုရဲ့လုပ္ၾကံတာကိုခံရျပီး သူ႕ရဲ့သမၼတသက္တမ္းတေလွ်ာက္မွာလည္း အခက္အခဲဆုံးျဖစ္တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲၾကီးကိုရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း သူဟာ ဒါေတြကိုေကာင္းစြာ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ လင္ကြန္းဟာစိတ္သေဘာထား ႏူးညံ့တယ္။သနားၾကင္နာတတ္တယ္။သည္းခံတတ္တယ္ ဒါေပမဲ့လူညံ့ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ တဖက္လူနဲ႕ေျပာဆိုရာမွာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕တယ္။ဒါေပမဲ့ မိမိရဲ့ခံယူခ်က္နဲ႕ အယူအဆေတြ ကိုေတာ့ တျပားသားမွ အေလွ်ာ့မေပးဘူး။ အမွန္တရားနဲ႕ပတ္သတ္လာလ်င္ အဆုံးအစြန္ထိ ျပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္တတ္သလို ႏိုင္ငံေရးနဲ႕ပတ္သတ္လ်င္လည္း တည္ၾကည္ခိုင္ခံ့တဲ့ အယူအဆေတြရွိတယ္။ ကိုယ္တိုင္ အတြက္လည္း ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႕ပတ္သက္၍ တိက်ျပတ္သားတဲ့ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြရွိတယ္။ ကဲ..သမၼတရဲ့ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ တခ်ိဳ႕ေသာအခ်က္ေလးေတြကိုၾကည့္ရေအာင္။
၁။လင္ကြန္းလုပ္ၾကံခံရျခင္းနဲ႕ သဘာဝလြန္ျဖစ္ရပ္။လင္ကြန္းကို ၁၈၆၅ ခုႏွစ္ ဧျပီ ၁၄မွာ လုပ္ၾကံခံရတာပါ။ Ford's Theatre မွာသရုပ္ေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ John Wilkes Booth ရဲ့လက္ခ်က္နဲ႕ ဦးေခါင္းမွာ ေသနတ္ဒါဏ္ရာရျပီး
ေသဆုံးခဲ့တာပါ။သူလုပ္ၾကံမခံရခင္ တစ္ပတ္ေလာက္အလိုမွာ လင္ကြန္းက အိမ္မက္တခုကိုမက္ခဲ့တယ္။ အိမ္မက္ထဲမွာ အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ
ရွိတဲ့ စစ္သားေလးတစ္ေယာက္ဟာ အေခါင္းတခုနားမွာ ငိုေႂကြးေနတာကိုေတြ႕ရသတဲ့။ သူလည္းအဲဒီစစ္သားေလးအနားကိုသြားျပီး ဘာေၾကာင့္လဲ
ေမးေတာ့ အဲဒီစစ္သားေလးက သမၼတၾကီးေသဆုံးသြားလို႕ ငိုေနရေၾကာင္းေျပာတယ္။ ဒါနဲ႕သူလည္း အေခါင္းထဲကိုလည္းၾကည့္လိုက္ေရာ
အေလာင္းရဲ့မ်က္ႏွာဟာသူ ရဲ့မ်က္ႏွာပဲ ျဖစ္ေနသတဲ့။ ဒါကေတာ့ သဘာဝလြန္ျဖစ္ရပ္လို႕ပဲေျပာရလိမ့္မယ္။
၂။ စိတ္ဓာတ္ၾကဆင္းမႈေတြနဲ႕ရုန္းကန္ခဲ့သူလင္ကြန္းလင္ကြန္းကိုအမ်ားစုကရယ္စရာေတြ ေျပာတတ္သူ၊ ပံုတိုပတ္စေတြေျပာျပီးသူ တပါးကိုေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္လုပ္တက္ သူအျဖစ္ပဲသိၾကပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ လင္ကြန္းဟာ စိတ္ဓာတ္က်မႈ(deep depression)ကိုျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားရေလ့ရွိသူျဖစ္ပါတယ္။ လင္ကြန္းဟာ တခ်ိဳ႕ေသာ ေဟာေျပာပြဲေတြမွ
ခံစားခ်က္ ျပင္းထန္တဲ့ ကဗ်ာေတြ ဆိုျပတတ္သလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသတ္ေသတဲ့ အေၾကာင္းေတြလည္း မၾကာခဏ ေျပာျပေလ့
ရွိတတ္တယ္။ လင္ကြန္းရဲ့ ေရွ႕ေနတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ William Herdo ကလည္း "လင္ကြန္းဟာ လူမွန္းသိတတ္စအရြယ္ကတည္းက စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းမႈေတြ
ခံစားရေလ့ရွိသူျဖစ္တယ္။ လို႕ေျပာျပဖူး ပါတယ္။ကဲ ဒါေၾကာင့္သူငယ္ခ်င္းတို႕လည္းစိတ္ဓာတ္က်စရာေတြခံစားလာရရင္ သမၼတ လင္ကြန္းေတာင္
စိတ္ဓာတ္က် တတ္ေသးတာပဲလို႕သာေျဖယူႏွစ္သိမ့္ေပေတာ့။
၃။တိရ စၦာန္ခ်စ္တတ္သူ လင္ကြန္းလင္ကြန္းဟာ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း သန္သန္မာမာနဲ႕ နဗန္း သမားလို ခႏၶာကိုယ္မ်ိဳး ပိုင္ဆိုင္ေပမဲ့ သူဟာ တိရစၦန္ ေတြကိုခ်စ္တတ္သူပါ။
ငါးမွ်ားတာတို႕ အမဲျပစ္ထြက္တာတို႕လဲ မႏွစ္သက္ပါဘူး။ သူ႕ရဲ့အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ ေခြးေတြ ေၾကာင္ေတြ ျမင္းေတြ ကိုသာေမြးထား႐ံုတင္မကပဲ
ၾကက္ဆင္ေတြပါ ေမြးထားေလ့ရွိတယ္လို႕ ဆိုၾကပါတယ္။
 
၄။အရပ္အရွည္ဆုံး အေမရိကန္သမၼတ လင္ကြန္းအရပ္ ၆ေပ၄လက္မရွိတဲ့ လင္ကြန္းဟာ အေမရိကန္သမၼတေတြထဲ မွာ အရပ္အရွည္ ဆုံးပါ။ စတိုဗီပိုက္ အုပ္ထုပ္ရွည္မ်ိဳး ေဆာင္းေလ့ ရွိတဲ့ လင္ကြန္းဟာ အမ်ားၾကားထဲမွာ အျမဲထိုးထိုး ေထာင္ေထာင္ ္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ပုံမွာၾကည့္ပါ။ ဦးထုပ္ရွည္မပါ နဲ႕ေတာင္ လူအုပ္ထဲမွာ သူမ်ားထက္ ေခါင္း တစ္လုံးပိုရွည္ေနတဲ့ လင္ကြန္းကို ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။
၅။သူေသကိုယ္ေသဓားခ်င္းယွဥ္ခုတ္တဲ့လင္ကြန္းသူေသကိုယ္ေသဓားခ်င္းယွဥ္ခုတ္ တယ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့မိုက္႐ူးရဲဆန္တဲ့ ကိစၥတခုပါ။ ဒါမ်ိဳးကို လင္ကြန္းဟာ လူငယ္ဘဝမွာ က်ဴးလြန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၁၈၄၂ ဝန္းက်င္မွာလင္ကြန္းဟာ စာနယ္ဇင္းသမားအျဖစ္ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္မွာ သူဟာ ဂ်ိမ္းရွီးလ္ဆိုသူ ဒီမိုကရက္ သမားတေယာက္ရဲ့ စာေတြနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေဝဖန္ ရွုပ္ခ်ထားတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့တယ္။ ကံမေကာင္းစြာနဲ႕ပဲ အဲဒီ ေဆာင္းပါးက ဟိုးေလးတေက်ာ္ေက်ာ္ျဖစ္သြားျပီး ဂ်ိမ္းဟာ သူ႕ရဲ့ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥေတြပါေစာ္ကားခံရ သလိုျဖစ္တာေၾကာင့္မေက်မနပ္ျဖစ္ျပီး လင္ကြန္းကို ဓားခ်င္းယွဥ္ခုတ္ ဖို႕စိန္ေခၚပါေတာ့တယ္။ သူတို႕ရာစုပိုင္းကလူေတြကဒီလိုပဲ မေက်နပ္ရင္ လူလယ္ေခါင္မွာ ဓားခ်င္းယွဥ္ခုတ္ ေလ့ရွိတယ္။ လင္ကြန္းကလည္း ဒီလို ဓားခ်င္းယွဥ္ခုတ္ တာဟာအဓိပါၸယ္ မရွိတဲ့လုပ္ရပ္မွန္းသိေပမဲ့ စိန္ေခၚခံရမွ ေနာက္ဆုတ္ရင္သတိၱ ေၾကာင္တယ္လို႕ေျပာခံရမွာစိုးတာေၾကာင့္လက္ခံလိုက္တယ္။ မစ္စၥပီျမစ္ေဘးက Blood Island မွာပါ။ ကြင္းျပင္ေရွ႕ႏွစ္ဦး ထိတ္တိုက္ေတြ႕ခ်ိန္မွာေတာ့ လင္ကြန္းလည္းအေတာ္ေလးကို ေၾကာက္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကံေကာင္းစြာနဲ႕ ႏွစ္ဦးဖက္ကလူေတြ ဝိုင္းဝန္းေျဖာင္းျဖတာေၾကာင့္ ရန္ပြဲကျပီးဆုံးပါတယ္။ လင္ကြန္းလည္း အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီးအေတာ္ေလး ေနာင္တရသြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္း လင္ကြန္းသမၼတျဖစ္ျပီး ခ်ိန္မွာလည္း ဂ်ိမ္းဟာ လင္ကြန္းရဲ့အမႈထမ္းျဖစ္လာ ခဲ့ျပီး သူဟာ အေမရိကန္ျပည္တြင္း စစ္ပြဲအတြင္းမွာလည္းအရာရွိအျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ေသာ ရန္သူေတြဟာ တစ္ခ်ိန္မွာ မိတ္ေဆြျဖစ္လာႏိုင္ဆိုတာ ဒါပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ လင္ကြန္းရဲ့ရန္သူကို မိတ္ေဆြလုပ္ရဲတဲ့ သတိၱနဲ႕ မိတ္ေဆြျဖစ္သြားတဲ့အထိ ျပဳႏိုင္တဲ့အစြမ္းကို ေတြ႕ရမွာပါ။
၆။နဗန္းသမား တျဖစ္လဲ လင္ကြန္းလင္ကြန္းဟာ လူငယ္ဘဝမွာ နဗန္းသမားလည္းျဖစ္ခဲ့ဖူးသလို အေလးလည္းမခဲ့ဖူးတယ္လို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က လင္ကြန္းဟာတိုက္ခိုက္သတ္ပုတ္ရတာ ဝါသနာထုံတယ္။တခ်ိန္မွာ သူေနတဲ့ ကိုးလ္စ္ ကန္ထရီ ျမိဳ႕ေလးက နာမည္ၾကီး လူမိုက္ ဒန္နီရယ္ နစ္မင္းဆိုသူကို အႏိုင္ထိုးခဲ့ႏိုင္တာေၾကာင့္ လူမိုက္အျဖစ္လည္း နာမည္ၾကီး ခဲ့ပါေသးတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ သူတို႕ျမိဳ႕က နာမည္ၾကီးနဗန္းသမား ဂ်က္အမ္စေရာင္းကလည္းလင္ကြန္းကို စိန္ေခၚ ခဲ့ျပီး ဒီပြဲမွာလည္း လင္ကြန္းက မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဂ်က္အမ္စေရာင္းကို အလဲထိုးလိုက္ ႏိုင္တာေၾကာင့္ အႏိုင္ရခဲ့ပါေသးတယ္။
၇။မုတ္ဆိတ္အရွည္ထားတဲ့ အေမရိကန္သမၼတလင္ကြန္းဟာ အေမရိကန္သမၼတေတြထဲမွာ ပထမဆုံးမုတ္စိတ္အရွည္ထားခဲ့တဲ့ သမၼတျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ၁၈၆၀ သူ႕ရဲ့ေရြးေကာက္ ပြဲမွာအႏိုင္ရျပီးကတည္းက စလို႕မုတ္ဆိတ္အရွည္ထားတဲ့အက်င့္ကိုစခဲ့တာပါ။ဒီလိုမုတ္ဆိတ္ အရွည္ထားတာေၾကာင့္ သူ႕ရဲ့ ၾကမ္းတမ္းပံုေပါက္ တဲ့မ်က္ႏွာဟာပိုျပီး ၾကည့္ေကာင္းလာတယ္ လိုလည္းဆိုၾက ပါေသးတယ္။
၈။တီထြင္တာဝါသနာပါတဲ့ လင္ကြန္း
လင္ကြန္းဟာ စက္ပစၥည္းကိရိယာေတြ ကိုျဖဳတ္ၾကည့္တပ္ၾကည့္ရတာ စိတ္ဝင္စားသလို သူကိုယ္တိုင္လည္း တီထြင္ရတာဝါသနာပါပါတယ္။ သူဟာ၁၈၄၉မွာ Vessel ေရေၾကာင္းအခ်က္ျပကိရိယာ “A Device for Buoying Vessels Over Shoals” ကိုတီထြင္ခဲ့ ျပီးမူပိုင္ခြင့္လည္းရရွိခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္သမၼတေတြထဲ မွာတဦးတည္းေသာ မူပိုင္ခြင့္ရရွိသူျဖစ္ပါတယ္။
၉။ယုံၾကည္ခ်က္ျပင္းထန္ေပမဲ့ ဘုရားေက်ာင္းတတ္ေလ့မရွိတဲ့ လင္ကြန္းလင္ကြန္းဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ျဖစ္တယ္။ သူဟာဘာသာတရားမွာ သက္ဝင္ယံုၾကည္ေပမဲ့ အစြန္းေရာက္ တာလည္း မျဖစ္သလို ဘယ္ဂိုဏ္းခြဲေတြမွာမလည္းပါဝင္ျခင္းမရွိပါဘူး။ ျပီးေတာ့ဘုရားေက်ာင္းလည္းမည္သည့္ အခါမွတက္ေလ့မရွိပါဘူးတဲ့။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံေတာင္နဲ႕ေျမာက္ၾကားမွာ ျဖစ္ပြါးခဲ့တဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲ အတြင္းမွာ လင္ကြန္းဟာ "ဘုရားသခင္ထံမွ တရားမွ်တျခင္း ေပးဖို႕နဲ႕ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဘုရားသခင္နဲ႕ အတူတရားမွ်တ ျခင္းဖက္မွာ ရပ္တည္ခြင့္ရဖို႕" ဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္။
၁၀။သမၼတလင္ကြန္းနဲ႕ ငယ္ခ်စ္လင္ကြန္းဟာ သူ႕ရဲ့ဇနီး ေမရီေတာ့ဒ္နဲ႕ လက္မထက္ခင္မွာ အန္႐ူဒ္လစ္ ဆိုတဲ့မိန္းခေလးနဲ႕ခ်စ္ကြၽမ္းဝင္ခဲ့ပါေသးတယ္။ သူတို႕ဟာ ၁၈၃၃ ခုႏွစ္ကတည္းကသိကြၽမ္းခဲ့တယ္။ အဲဒီမတိုင္ခင္မွာ အန္႐ူဒ္ဟာ ကုန္သည္ တစ္ဦးနဲ႕လက္ထက္ခဲ့ျပီး မၾကာခင္မွာပဲလမ္းခြဲကာ လင္ကြန္းနဲ႕ခ်စ္ၾကိဳက္ခဲ့တယ္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးဟာလက္ထက္ဖို႕ အထိရည္စူးခဲ့ၾကေပမဲ့ ကံမေကာင္းစြာနဲ႕ အန္႐ူဒ္ဟာ ဖ်ားနာျပီးေသဆုံးခဲ့တာေၾကာင့္ လင္ကြန္းလည္းအၾကီးအက်ယ္စိတ္ထိ ခိုက္ခဲ့ရတယ္။ လင္ကြန္းဟာအဲဒီအခ်ိန္ ေတြမွာဘယ္ေလာက္ေတာင္စိတ္ထိခိုက္ခဲ့သလဲ ဆိုရင္ စိတ္နဲ႕ကိုေတာင္မကပ္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေန႕စဥ္ မစ္စၥပီျမစ္ေဘးမွာ သစ္ေတာေတြထဲမွာ တစ္ကိုယ္တည္းလမ္းေတြေလွ်ာက္တာမ်ိဳးေတြလုပ္ခဲ့တယ္။ တခ်ိဳကေတာ့ လင္ကြန္းရဲ့စိတ္ဓာတ္က်တတ္မႈေတြက အန္႐ူဒ္ေသဆုံးျပီးမွ ပိုဆိုးရြားလာတယ္ လို႕ဆိုၾကတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ၁၈၄၂မွာ လင္ကြန္းဟာ ေမရီေတာ့ဒ္နဲ႕ လက္ထက္တယ္။ လင္ကြန္းနဲ႕ သူထက္အသက္ ၁၀ႏွစ္ငယ္တဲ့ ေမရီေတာ့ဒ္တို႕ရဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ သာယာလွတယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လူသိမ်ားခဲ့ရတဲ့ သမၼတနဲ႕ သူ႕ဇနီး တို႕ရဲ့ အိမ္တြင္းအခ်င္းမ်ားတဲ့ ျပသနာ တခုလည္းရွိပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ သမၼတလင္ကြန္းဟာ ဧည့္သည္မ်ားနဲ႕ရွိစဥ္ သမၼတကေတာ္ေမရီေတာ့ဒ္က သမၼတမ်က္ႏွာကို ေကာ္ဖီပူနဲ႕ လွမ္းပက္ခဲ့တယ္ဆိုတာပါပဲ။ဒါတင္မကေသး ေမရီေတာ့ဒ္ဟာ လင္ကြန္းကို အာလူးေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္တာမ်ိဳးရွိခဲ့သလို မ်က္ႏွာကို႐ိုက္ႏွက္တာမ်ိဳး ေတြလည္းလုပ္တတ္ပါတယ္။မည္သို႕ပင္ျဖစ္ပေစ သမၼတလင္ကြန္းလုပ္ၾကံခံ ရျပီးေနာက္ ေမရီေတာ့ဒ္ဟာ သမၼတရဲ့ စာပ်န အခမ္းအနားကိုလိုက္ပါပို႕ေဆာင္ျခင္းေတာ့မ ရွိခဲ့ပါဘူး။
ကဲ ဒါေၾကာင့္သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ ေလာကၾကီးမွာ ဆုံးရွုံးမႈေတြဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကီးမားပါေစ အခက္အခဲေတြဘယ္ေလာက္ပဲ မ်ားျပားပါေစ ကိုယ္သြားရမဲ့ခရီးကို သည္းခံျခင္းေတြနဲ႕အတူ ဆုံးေအာင္သြားႏိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားႏိုင္ရမယ္။ မိမိကိုယ္တိုင္အတြက္လည္း ကာကြယ္ႏိုင္ရမွာျဖစ္သလိုအမ်ားအက်ိဳးကိုလည္း သယ္ပိုးႏိုင္ရမယ္။ ေလာကၾကီးထဲမွာ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြပဲ ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္မွာျဖစ္သလို ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြပဲ ေအာင္ျမင္မႈရမွာျဖစ္ပါတယ္။ (fw mail)

Wednesday, September 25, 2013

တိရိစၦာန္ကမၻာထဲက ဆုရဓါတ္ပံုမ်ား

 

သက္ၾကီးတန္းမွာ အေရြးခံခဲရတဲ႕ vaclav krpelik ရဲ႕ ပင္လယ္နီထဲက အဏၰ၀ါေပ်ာ္ လိပ္ကေလး
 
Bemce Mate  ရဲ႕လက္ရာ
 
Michael Gallagher  ရဲ႕ ေရာင္စံုၾကတ္တူေရြးငါး
 
Emma Collins  ရဲ႕ ေနပူစာလႈံေနတဲ႕ ငဟွစ္ငွက္
 
Jeremy Cusackရ  ရဲ႕ ေလာဘၾကီးတဲ႕ေတာက္တဲ႔စိမ္း  
 Tom Mayor ရဲ႕ ပန္ဒါေလး ၀ါးခက္စားေနပံု

Wednesday, September 11, 2013

ေဘဂ်င္း ၂၀၀၈




တရုတ္-ကေနဒါ ကျပားျဖစ္တဲ့ ပန္းခ်ီဆရာ လီရိ ေရးဆြဲထားတဲ့ ေဘဂ်င္း ၂၀၀၈ ဆိုတဲ့ ပန္းခ်ီကားဟာ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာကို လွဴပ္ႏွဳိးေပးႏိုင္စြမ္းပါတယ္။

ပံုထဲမွာ ေက်ာကိုေဆးမင္ေၾကာင္ခ်ယ္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေလးဟာ တရုတ္ျပည္ကို ကိုယ္စားျပဳျပီး ဘယ္ဘက္က ကစား၀ိုင္းကို အာရုံစူးစိုက္ေနသူေလးကေတာ့ ဂ်ပန္ပါတဲ့။ ည၀တ္အက်ီၤနဲ႔ ေခါင္းကို ေနာက္လွန္ထားသူကေတာ့ အေမရိကန္မယ္ေလးျဖစ္ျပီး ၾကမ္းေပၚမွာလဲေလ်ာင္းေနတာကေတာ့ ရုရွားမိန္းကေလးျဖစ္ပါတယ္။ ေဘးနားမွာရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ကေလးမေလးကေတာ့ ထိုင္၀မ္သူေလးပါ။

ေဘဂ်င္း ၂၀၀၈ ပန္းခ်ီကားဟာ အေနာက္တိုင္းနဲ႔ အင္တာနက္ေပၚမွာ အၾကိတ္အနယ္ေဆြးေႏြးရတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ မိန္းမ ၄ ေယာက္ မာေဂ်ာင္ကစားေနတဲ့ပံုဟာ လ်ဳိ႔၀ွက္အဓိပၸါယ္မ်ဳိးစံုနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့အျပင္ နာမည္ကိုက ေဘဂ်င္း ၂၀၀၈ ပါတဲ့။

တရုတ္ရဲ့ ေခါင္းစဥ္ကိုက အေရွ႔ေလ လို႔ ႏွစ္ခြအဓိပၸါယ္ရေနပါတယ္။ တစ္ခုက တရုတ္ျပည္ရဲ့ ကမၻာ့အင္အားျပိဳင္ဘက္အဆင့္ကို ေဖာ္ျပျပီး ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ တရုတ္ရဲ့ စစ္အင္အားနဲ႔ လက္နက္အင္အားတို႔ဟာ စားပြဲေပၚမွာ အဆင္သင့္ေရာက္ေနျပီလို႔ ျပသထားပါတယ္။ တစ္ဖက္မွာေတာ့ တရုတ္ဟာ ေနရာေကာင္းရထားသလိုလိုရွိေနေပမဲ့လည္း မိန္းကေလးရဲ့ တစ္ျခားလက္တစ္ဖက္ကို ျမင္ခြင့္မရပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ မိန္းကေလးဟာ ေနာက္လက္တစ္ဖက္ကလည္း စားပြဲေအာက္မွာ ၀ွက္ကစားေနပါေသးတယ္။

အေမရိကန္သူေလးကေတာ့ သိပ္ကိုယံုၾကည္မွဳရွိတဲ့ပံုစံေလးနဲ႔ပါ။ ထိုင္၀မ္သူေလးကို လွမ္းၾကည့္အကဲခတ္ေနျပီး မ်က္ႏွာရိပ္ မ်က္ႏွာကဲ ျပေနပံုေပၚပါတယ္။
ရုရွားမယ္ကေတာ့ ကစားပြဲကို စိတ္မ၀င္စားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ ေျခတစ္ဖက္က အေမရိကန္ကို ခ်ိတ္လို႔ လက္တစ္ဖက္ကေတာ့ တရုတ္ကို ကမ္းလွ်က္ရွိေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံႏွစ္ခုလံုးနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ အက်ဳိးစီးပြားဖလွယ္ေလ့ရွိတဲ့သေဘာပါ။

ဂ်ပန္ကေတာ့ အင္တိုက္အားတိုက္ကို သူ႔အက်ဳိးစီးပြားေတြကို အာရုံျပဳေနျပီး တျခားသူေတြကို ဂရုမျပဳပါဘူး။

ထိုင္၀မ္သူေလးက ရုိးရာအက်ၤီနီေလးကို ၀တ္ဆင္ထားျပီး သူဟာ တရုတ္ရဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳ အေမြဆက္ခံသူျဖစ္ေၾကာင္း ျပသေနပါတယ္။ သူ႔လက္ထဲမွာ သစ္သီးပန္းကန္ကိုကိုင္လို႔ လက္တဖက္မွာေတာ့ ဓါးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ပါ။ သူဟာ တရုတ္ကို ေၾကကြဲနာက်င္တဲ့ အမုန္းေတြနဲ႔ စိုက္ၾကည့္ေနျပီး ကစားပြဲမွာ ဘယ္သူပဲႏုိင္ႏိုင္ သစ္သီးေတြကို ေကြ်းဖို႔ေစာင့္ေနရပါတယ္။

အျပင္ဘက္မွာေတာ့ ျမစ္ေရျပင္ဟာ ေလထန္ေနျပီး မုန္တိုင္းက်ေတာ့မဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးမို႔ ဒါဟာ တိုင္းျပည္ႏွစ္ခုၾကားက တင္းမာေပါက္ကြဲလုလုအေနအထားကို ျပဆိုပါတယ္။ နံရံမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားကလဲ သိပ္ကို အဓိပၸါယ္ရွိတာပါ။ မာအိုရဲ့ မ်က္ႏွာ၊ ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ့ နဖူးေျပာင္နဲ႔ ဆြန္ယက္ဆင္ရဲ့ မုတ္ဆိတ္တို႔ကို ေပါင္းစပ္ေရးဆြဲထားပါတယ္။

မိန္းကေလး ၄ ေယာက္ရဲ့ အ၀တ္အစားအေနအထားဟာ တိုင္းျပည္တစ္ခုစီရဲ့ စီးပြားေရးကို ျပဆိုပါတယ္။ တရုတ္ဟာ အေပၚပိုင္းဗလာေပမယ့္ ေအာက္ပိုင္းမွာေတာ့ စကတ္နဲ႔ အတြင္းခံကို ၀တ္ဆင္ထားပါတယ္။ အေမရိကန္ကေတာ့ ဘရာစီယာနဲ႔ အေပၚရုံအက်ီၤကို၀တ္ထားေပမဲ့လည္း ေအာက္ပိုင္းဗလာျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။ ရုရွားကေတာ့ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးသာက်န္ျပီး ဂ်ပန္ကေတာ့ လံုးတီးနဲ႔ပါ။

ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္ရင္ အေမရိကန္က အေျခအေနအေကာင္းဆံုးလို႔ထင္ရျပီး ေတာက္ေျပာင္ေနေပမယ့္ အထိအရွမခံႏိုင္ဆံုး အပိုင္းဟာ ရွင္းရွင္းၾကီးေပၚေနပါျပီ။ တရုတ္နဲ႔ ရုရွားဟာ အ၀တ္မပါဘူးဆိုေပမဲ့လည္း လံုရမယ့္အပိုင္းေတြကို လံုေအာင္ဖံုးထားႏိုင္စြမ္းရွိေနပါေသးတယ္။

တကယ္လို႔မ်ား ဒီကစားပြဲအျပီးမွာ က်န္သမွ်ကိုသာ ခြ်တ္ၾကရေၾကးဆိုရင္ တရုတ္ရွဴံးခဲ့ရင္ ရုရွားနဲ႔တူပါေတာ့မယ္။ ( ဒါဟာ ရုရွားျပိဳကြဲျခင္းကို ညႊန္းပါတယ္။ ) အေမရိကန္ ရွဴံးခဲ့ရင္လဲ ရုရွားနဲ႔ပဲ တူျပန္မွာပါပဲ။ တကယ္လို႔ ရုရွားရွဴံးရင္ေတာ့ အားလံုးရွဴံးျပီး ဂ်ပန္ကေတာ့ နဂိုကထဲက ဘာမွမက်န္ေတာ့တာပါ။

ရုရွားဟာ အိမ္ျဖည့္ရုံ၀င္ကစားေနတယ္ထင္ရေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ တရုတ္နဲ႔ေပါင္းျပီး လိမ္ကစားေနပါတယ္။ တကယ္အိမ္ျဖည့္ေနရသူကေတာ့ ဂ်ပန္ပါ။ ဒီတစ္ခါရွဴံးရင္ေတာ့ ဂ်ပန္ဟာ ကစား၀ိုင္းကထြက္ရပါေတာ့မယ္။

အေမရိကန္ဟာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ အႏၱရာယ္ေတြ၀ိုင္းလို႔ပါ။ ဒီတစ္ခ်ီရွဴံးရင္ ကမၻာ့အင္အားၾကီးအေနအထားကို စြန္႔လႊတ္ရပါမယ္။ ရုရွားကေတာ့ ႏွစ္ဖက္ကစားေနျပီး တရုတ္လြတ္လပ္ခါစ အေနအထားမ်ဳိးျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက တရုတ္ဟာ ရွင္သန္ရပ္တည္ေရးအတြက္ ရုရွားကိုမွီခိုျပီးေနာက္ အေမရိကန္ကို မီွခိုခဲ့ရပါတယ္။

တရုတ္ရဲ့ မာေဂ်ာင္အတံုးကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမင္ခြင့္မရတာဟာ တရုတ္မွာ လ်ဳိ႔၀ွက္ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အေတာ္မ်ားမ်ားရွိလိမ့္မယ္လုိ႔ ျပဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ တရုတ္ဟာ ရုရွားနဲ႔ တိတ္တိတ္ဖလွယ္ေနျပီး အေမရိကန္ကေတာ့ ထိုင္၀မ္သူေလးရဲ့ ပံုစံကေနသာ မွန္းဆေနရပါတယ္။ ဂ်ပန္ကေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူကလြဲလို႔ ဘယ္အရာမွ စိတ္မ၀င္စားပါ။

ထိုင္၀မ္ကေလးမကေတာ့ ကစားပြဲကို ေအးစက္စက္နဲ႔ၾကည့္ေနပါတယ္။ ကစားသမား ၄ ေယာက္လံုး ဘာလုပ္ေနသလဲလို႔ ေကာင္းေကာင္းျမင္ႏိုင္ျပီး ဘာေတြဆက္ျဖစ္မလဲလို႔ နားလည္ထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ကစားပြဲကို ၀င္ခြင့္လံုး၀မရွိတဲ့အျပင္ စကားေတာင္ေျပာခြင့္မရပါဘူး။ သူ႔မွာ ေျပာစရာ၊ အျပစ္တင္စရာအေတာ္မ်ားမ်ားရွိတာေတာင္မွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေျပာခြင့္မရပါဘူး။ သူလုပ္ႏိုင္သမွ်ကေတာ့ လိမၼာတဲ့မိန္းကေလးလို ေနျပျပီး ေအာင္ႏို္င္သူကို သစ္သီးဆက္ဖို႔ပါပဲ။

ေနာက္ဆံုးဘယ္သူႏိုင္မလဲဆိုတာ တရုတ္နဲ႔ အေမရိကန္ၾကားမွာပဲ ရွိေနတာထင္ရွားလွပါတယ္။ အနီးကပ္ထပ္ၾကည့္ရင္ေတာ့ အေမရိကန္က ကစားအားရွိေနေသးေပမဲ့ ကစားေနတာက တရုတ္မာေဂ်ာင္ပါ။ အေနာက္တိုင္းပိုကာ ကစားနည္းမဟုတ္ပါဘူး။ တရုတ္ရဲ့ ကစားပြဲစည္းမ်ဥ္းေတြနဲ႔ ကစားေနျပီးတဲ့ေနာက္ အေမရိကန္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ဘယ္ေလာက္မ်ားရွိႏိုင္ပါ့မလဲ။

ေရႊသတင္းသစ္

Tuesday, September 3, 2013

"ၾကက္သြန္နီက ဘာေၾကာင့္ငိုခိုင္းသနည္း"




ၾကက္သြန္နီသည္ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးကိုမဆို မ်က္ရည္က်ေစတတ္သည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အလြန္ကိုနည္းလမ္းက်ေသာ ေျဖရွင္းခ်က္တစ္ခုပါ။ အေျခခံက်က်ေျပာရလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔မ်က္လံုးႏွင့္ ၾကက္သြန္နီအၾကား တြင္ ေသးငယ္ေသာဓာတုေဗဒဆိုင္ရာသက္ေရာက္ျခင္းကိုျဖစ္ေပၚေစရန္ ၾကက္သြန္မွ အေငြ႕ပ်ံ႕မႈျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
...
စားပြဲေပၚတြင္ ၾကက္သြန္ကို ဒီအတိုင္းထားလွ်င္ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ ၾကက္သြန္ကိုလီွးလိုက္ေသာအခါမွာ ေျပာင္းလဲမႈတစ္ခုကို စတင္ႀကံဳေတြ႕လာပါေတာ့သည္။ ၾကက္သြန္ကိုလီွးေနေသာအခ်ိန္တြင္ ၄င္း၏ ဆဲလ္ေတြကြဲပ်က္သြားျခင္းေၾကာင့္ အမိုင္ႏိုအက္စစ္ျဖစ္ေသာ(Amino acid) ဆာလ္ေဖာအ္ဆိုဒ္ေတြက (sulfoxides) ဆာလ္ဖိဒ္နစ္အက္စစ္ေတြ (sulfenic acids)အျဖစ္သို႔ေျပာင္းလဲသြားသည္။ ထိုသို႔ေျပာင္းလဲမႈမွ ပရိုပန္နက္ထိရို အက္စ္ ေအာက္ဆိုဒ္(propanethiol S-oxide)အေငြ႕ေတြကို ထုတ္လႊတ္သည္။ ထိုအေငြ႕မ်ားသည္ပ်ံ႕လႊင့္လာၿပီး မ်က္လံုးထဲကို၀င္ေရာက္ လာသည္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဆာလ္ဖ်ဴရစ္အက္စစ္ျဒပ္ေပါင္း(sulfuric acid compound)က မ်က္လံုးကိုထိေတြ႕သည္။ ေနာက္ဆံုးရလဒ္ ဆာလ္ဖ်ဴရစ္အက္စစ္(sulfuric acid)ေၾကာင့္ မ်က္လံုးသည္ ဆိုး၀ါးစြာခံစားရမည္။ ထိုအခါ မ်က္လံုးသည္ ဆိုးရြာေသာအက္စစ္ေငြ႕ မ်ားကို ျပန္လည္တိုက္ထုတ္ရန္ႏွင့္ ေဆးေၾကာရန္ တက္ႏိုင္သေလာက္ မ်ားစြာမ်က္ရည္ကိုထုတ္သည္။

ထုိကဲ့သို႔ ဓာတုေဗဒဆိုင္ရာသက္ေရာက္ျခင္းသည္ မ်က္ရည္က်ျခင္းမွာ သဘာ၀က်လွသည္။ ၾကက္သြန္နီေၾကာင့္ မ်က္ရည္က်ရသည္မွာႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ေက်ာ္ျဖတ္လာခဲ့ၿပီ။ ထိုေၾကာင့္ ၾကက္သြန္နီကမလီွးခင္ မ်က္ရည္မက်ခ်င္လွ်င္ စီးက်ေနေသာေသာေရေအာက္မွာလွီးလွ်င္လီွး သို႔တည္းမဟုတ္ပါက အႏာၱရယ္ကင္း မ်က္မွန္၀တ္ၿပီးလွီး လွ်င္ ေကာင္းမြန္လိမ့္မည္။

Ref: www.hforcare.com
မိုးလံုမိႈင္းဘာသာျပန္ဆိုသည္။

Monday, August 5, 2013

ခ်စ္ညီညီ (ခ) ေရႊဘုန္းလူ (ခ) စာေရးဆရာတာရာမင္းေ၀ (၆) ႏွစ္ျပည့္


""" သားအငယ္ေကာင္...အရြယ္ေကာင္းခ်ိန္မွာ ေမေမတို႔ကိုခြဲခြာသြားတယ္။ သားအတြက္ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ေမေမျပဳလုပ္ေပးေနပါတယ္။ သားေလးေကာင္းရာဘံုဘ၀ကသာဓုေခၚပါ။ ေကာင္းေသာလမ္းကို သားေလးေလွ်ာက္ပါ။"""
===========================ေမေမေဒၚလွၾကည္ =========
5.8.2013၊နံနက္ (၈) နာ၇ီမွ (၁၁) နာရီ၊
... အမွတ္(၃၆၄)၊ ပီမိုးနင္း (၁) လမ္း၊ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္။

ဥဒါန္း
=====

ျပာ၀င္း၀ိုး၀ါးတဲ့
ေဆာင္းႏွင္းမ်ားကသာ
သမိုင္းရဲ့ ဘာသာစကားျဖစ္မယ္ဆိုရင္
တလိမ့္လိမ့္ ခယြင္းတဲ့
ေသြးႏွင္းစက္ေတြ
တို ့ေျမမွာ မွိုင္းမွိုင္းေ၀ေရာ့မယ္။

ေသသူရဲ့ အရိုးေတြက
ရွင္သူကို ဘာလုပ္ရ မယ္လို ့
အံ့ခ်ီးဖြဖြ ရည္ညႊန္းၾကတာ
သမိုင္းလို ့ဆိုရမယ္။

ရာဇ၀င္ဆုိးရဲ့
အရိုးတြန္သံ
ဘယ္သူ ့ထံပါး
သယ္ေဆာင္သြားမလဲ ႏွင္းတို ့ရယ္။

ဒီဘက္ ကမာၻေခတ္ရဲ ့
ရဲရင့္တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းဟာ
တုိ ့ျပည္က ေက်ာင္းသားအေလာင္းေတြဆီမွာ ရွိိတယ္။

သားေပ်ာက္ရွာေနတဲ့ အေမကို
သူ ့ေအာက္က ေျမက
"ေမေမ"လုိ ့ တုိးတိုးေလးေခၚေနတယ္
ေမေမရယ္ ေမေမရယ္ ေမေမရယ္ ။

ဇာဘုရင္ရဲ့ စနစ္ဆုိးေၾကာင့္
ျပည့္တန္ဆာျဖစ္ရတဲ့
ရုရွားမေလးဟာ
အိပ္ရာထဲမွာ ငိုေနတယ္၊

ေန၀င္းရဲ့ စနစ္ေၾကာင့္
သူပုန္ျဖစ္ရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ
လမ္းမေပၚမွာ တုိက္ပြဲ၀င္ေနတယ္။

ဒီေန ့ပြဲဟာ
ရွံဳးရွံဳး ႏုိင္ႏိုင္
ယွဥ္ျပိဳင္ျခင္းသာ အဓိက ဆုိတ့ဲ ပြဲမဟုတ္ဘူး
သူေသကိုယ္ေသ အၿပိဳင္ႏႊဲ
၀ိညာဥ္ခ်င္း ရိုက္ခြဲတဲ့ ပြဲ ျဖစ္တယ္။

"ေဟ့ ၾကိဳးစင္"
ငါ ရင္ေကာ့ၿပီး လာခဲ့မယ္။

ေ႐ႊဘုန္းလူ

Friday, August 2, 2013

၈၈၈၈သမိုင္း၀င္မွတ္တမ္းမ်ား(၂)

 ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း၊ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ခင္ၫႊန္႔၏ တန္ျပန္အဖ်က္အေမွာက္လုပ္ငန္းမ်ားေဆာင္႐ြက္ေရးၫႊန္ၾကားစာ

 ၈၈ တုန္းက ေျပျငိမ္း စိုးသူ
 ၈၈မႏၱေလး

 ရုပ္ရွင္သမဂၢ




 ၈၈ တုန္းက ဇင္၀ိုင္း


မ၀င္းေမာ္ဦးရဲ႕ ေျခေထာက္ကို ဆြဲမထားတဲ့ ေဒါက္တာေစာလြင္၊ ေခါင္းကိုမထား တဲ့ ေဒါက္တာမင္းသိန္း

Thursday, July 18, 2013

နုုိင္ငံေတာ္လုပ္ၾကံမႈတရားခံ ရန္ႀကီးေအာင္၏ ႀကိဳးတုိက္မွာတမ္း



အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို ဂဠဳန္ဦးေစာ၏ ေစခိုင္းခ်က္အရ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ခဲ့ ေသာ လူသတ္တရားခံမ်ားအား စစ္ေဆးရန္ အထူးခံု႐ုံးကုိ ဘုရင္ခံဆာဟူဘတ္ရန္႔က ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၀ ရက္ေန႔တြင္ အမိန္႔ထုတ္ျပန္၍ ဖြဲ႕စည္းေပးခဲ့သည္။ အထူးခံု႐ုံးသည္ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ စတင္႐ုံးထုိင္၍ တရားခံမ်ားကို (၃)လ တိုင္တုိင္ စစ္ေဆး၍ ေ႐ွ႕ေနခ်ဳပ္ဦးထြန္းျဖဴက အထူးခံု႐ုံးသို႔ အၿပီးသတ္ေလွ်ာက္လဲတင္ျပခဲ့သည္။
အမႈစစ္ေဆးျခင္းၿပီးဆံုးၿပီးေနာ
က္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အင္းစိန္ဗဟိုစံျပအက်ဥ္းေထာင္ႀကီး၌ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ အထူးရာဇဝတ္ခံု႐ုံး၌ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၃ဝ ရက္ေန႔တြင္ ခံု႐ုံးနာယကဦးေက်ာ္ျမင့္က စီရင္ခ်က္ဖတ္ျပ၍ လူသတ္တရားခံ (၉) ဦး (ဂဠဳန္ဦးေစာ၊ ေမာင္စိုး၊ သက္ႏွင္း၊ ေမာင္နီ(ခ) ဂနီ၊စိန္ၾကီး(ခ)ေမာင္စိန္၊ မႈံႀကီး (ခ) ေမာင္မႈံ တို႔ကို ျပစ္ဒဏ္အသီးသီး ခ်မွတ္ခဲ့သည္။
လုပ္ႀကံမႈတြင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ဘညြန္႔သည္ အစိုးရသက္ေသ (ေဖာ္ေကာင္) ျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ ျပစ္ဒဏ္မွလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ရ႐ွိသြား သည္။ (ေဖာ္ေကာင္ ဘညြန္႔ (ခ) ဦးလွမင္းသည္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ ေညာင္ကုန္းလမ္း၊ အိမ္အမွတ္ (၁၅) တြင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္။)

ႀကိဳးဒဏ္ခ်မွတ္ေတာ့မည့္အခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈတရားခံ ရန္ႀကီးေအာင္မွာ အသက္ (၁၆) ႏွစ္သာ ႐ွိေသးသည္ဟုဖခင္ျဖစ္သူက ဇာတာအသစ္ဖဲြံံ့ကာ သက္ေသအျဖစ္ရံုးေတာ္သို ့ တင္ျပခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စီရင္ခ်က္မခ်မီ အသင့္ေခၚထားေသာ အက်ဥ္းေထာင္ဆရာဝန္ ေဒါက္တာထြန္းဝင္းအား ခံု႐ုံးအဖြဲ႕ဝင္တရားသူႀကီးမ်ားက ရန္ႀကီးေအာင္ကို စစ္ေဆးေစရာ ေဒါက္တာထြန္းဝင္းက စစ္ေဆးၿပီးေနာက္ ရန္ႀကီးေအာင္တြင္ အထက္အံသြားေပါက္ေနပါၿပီ။ အေမႊးအမွ်င္မ်ားလည္း စံုေနပါၿပီ။ အဂၤါမ်ားလည္း ဖြံ႕ၿဖိဳးေနၿပီျဖစ္၍ အသက္ (၁၇) ႏွစ္ မွ (၁၈) ႏွစ္ အၾကား၌ ႐ွိပါလိမ့္မည္ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ေပးသည္။ ဤသို႔ အ႐ြယ္ေရာက္ေနၿပီ ဆိုလွ်င္ သူ႔အား တရားဝင္ေသဒဏ္ေပးႏုိင္ၿပီဟု ဆို၏။

ထို႔ေၾကာင့္ အထူးခံု႐ုံးက ေမာင္စိုး၊ သက္ႏွင္း၊ ေမာင္စိန္(ခ)စိန္ႀကီး(ခ)လွေအာင္ တို႔ကို ရာဇသတ္ႀကီး ပုဒ္မ ၃၀၂ (၁) (ခ) အရ ျပစ္ဒဏ္ထုိက္သင့္ေသာအႀကံတူ၊ ဥာဏ္တူ ပူးေပါင္းက်ဴးလြန္သည့္ လူသတ္မႈအတြက္ အျပစ္႐ွိေၾကာင္း စီရင္ဆံုးျဖတ္ၿပီးလွ်င္ ေအာက္ပါ တရားခံမ်ားေပၚ ႀကိဳးဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ေလသည္။



ဦးေစာ၊ သုခ၊ ခင္ေမာင္ရင္၊ ေမာင္နီ (ခ) ကိုနီ (ခ) ဂနီ၊ မႈံႀကီး (ခ) ေမာင္မႈန္ တို႔အေပၚ ရာဇသတ္ႀကီး ပုဒ္မ ၁ဝ၉ ယွဥ္တြဲေသာ ရာဇသတ္ႀကီး ပုဒ္မ ၃ဝ၂ (၁) (ခ) အရ ရာဇ၀တ္ျပစ္မႈမ်ား က်ဴးလြန္ရန္ အားေပးကူညီမႈအတြက္ အျပစ္႐ွိေၾကာင္း အခိုင္အမာေတြ႕႐ွိရသျဖင့္ တရားခံအားလံုးကို ႀကိဳးဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၃ဝ ရက္မွစ၍ (၇) ရက္အတြင္း အယူခံ၀င္ႏိုင္ေၾကာင္း အထူးခံု႐ုံးက ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ တရားခံမ်ား၏ အယူခံေလွ်ာက္ထားမႈမ်ားကို တရားလႊတ္ေတာ္က ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ မတ္လ ၈ ရက္ေန႔တြင္ စာမ်က္ႏွာ (၅၇) မ်က္ႏွာ႐ွိေသာ စီရင္ခ်က္ျဖင့္ ပယ္ခ်လိုက္ေလသည္။ ေသဒဏ္ေပးျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပစ္မႈ၏ ပမာဏႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အယူခံတင္တရားခံမ်ားအပါအ၀င္ က်ဴးလြန္မႈႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျပစ္ဒဏ္ကို ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးရန္မျဖစ္ေပ။ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတကသာလွ်င္ က႐ုဏာေ႐ွး႐ႈ၍ ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးလိုလွ်င္ ေပးပိုင္ခြင့္႐ွိသည္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳထားသည္။

ယင္းေနာက္ ဦးေစာ၊ ေမာင္စိုး၊ သက္ႏွင္း၊ ရန္ႀကီးေအာင္ ႏွင့္ မႈံႀကီးတို႔က အခြင့္ထူးအယူခံ၀င္ရန္ ေလွ်ာက္ထားၾကေလသည္။ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က ဦးေစာႏွင့္ အေပါင္းပါတို႔၏ ေလွ်ာက္လႊာမ်ားကို ပယ္ခ်လုိက္ေလသည္။

ထို႔ေနာက္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအရ ဦးေစာႏွင့္ေလးဦးတို႔၏ အမႈမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ အသနားခံစာတင္ၾကေသာ တရားခံမ်ား၏ အမႈမ်ားကိုလည္းေကာင္း တရားေရးဌာနက စိစစ္၍ သမၼတ စ၀္ေ႐ႊသိုက္ထံ ေနာက္ဆံုးတင္ျပခဲ့ေလသည္။

အယူခံမ်ားကို သမၼတက စိစစ္၍ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၅ ရက္ေန႔ ရက္စြဲပါ တရားေရးဌာနအတြင္း၀န္ ဦးစံညြန္႔၏ အမိန္႔ျဖင့္ ခင္ေမာင္ရင္အေပၚ ခ်မွတ္ထားေသာ ေသဒဏ္ကို တစ္သက္တစ္ကၽြန္းသို႔ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးက ေျပာင္းလဲေလွ်ာ့ေပါ့ေပးခဲ့သည္။ ထို႔နည္းတူစြာ ေမလ ၆ ရက္ေန႔တြင္လည္း သုခႏွင့္ ေမာင္နီ တို႔ကို ေသဒဏ္အစား တစ္သက္တစ္ကၽြန္းျပစ္ဒဏ္သို႔ ေျပာင္းလဲက်ခံေစရန္ အမိန္႔ခ်မွတ္လုိက္ေလသည္။ က်န္တရားခံမ်ားအား မူလအထူးရာဇ၀တ္ခံု႐ုံးမွ ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ စီရင္ခ်က္အတုိင္းေသဒဏ္ကို အတည္ျပဳေပးခဲ့သည္။ တရားခံမ်ားအား ႀကိဳးေပးမည့္ေန႔ကိုလည္း ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၈ ရက္ စေနေန႔ကို အတည္ျပဳေပးခဲ့သည္။

ဤသို႔ျဖင့္ ႀကိဳးေပးရန္ နီးကပ္လာၿပီျဖစ္၍ ရန္ကုန္ဗဟိုအက်ဥ္းေထာင္၌ ႀကိဳးတိုက္တြင္ ထည့္သြင္းထားေသာ ေမာင္နီ၊ သုခ၊ စိန္ႀကီးႏွင့္ ရန္ႀကီးေအာင္တို႔အတြက္ သံဃာေတာ္မ်ားပင့္ဖိတ္၍ တရားနာေစခဲ့သည္။ ၿပီးလွ်င္ သရဏဂံုတင္ ေပးသည္။

စိန္ႀကီးက အခုမွ မထူးေတာ့ၿပီဆို၍ သရဏဂံုအတင္မခံခဲ့ဟု ေနာင္တြင္ သုခက ျပန္လည္ေျပာခဲ့သည္။ သရဏဂံုတင္ေသာေန႔ ညေနေစာင္းမွာပင္ သုခ ႏွင့္ ေမာင္နီ တို႔ ေသဒဏ္မွ လြတ္၍ တစ္သက္တစ္ကၽြန္းေျပာင္းေၾကာင္း အမိန္႔စာေရာက္လာ၍ သက္ဆုိင္ရာက အမိန္႔ကို ဖတ္ျပၿပီး ယင္းတို႔အား ႀကိဳးတုိက္မွ ႏွစ္ႀကီးျပစ္ဒဏ္အေဆာင္သို႔ ေျပာင္းေ႐ႊ႕လုိက္ေလသည္။

၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၈ ရက္ေန႔ စေနေန႔ နံနက္ ၅း၃၀ နာရီတြင္ ရန္ကုန္ေထာင္ႀကီး (ယခုသူနာျပဳတကၠသိုလ္ဝင္း ေနရာ) တြင္ ၄င္းတို႔ ႏွစ္ဦးအား ႀကိဳးေပးမည္ျဖစ္ရာ ႀကိဳးမေပးမီ အခ်ိန္ကေလးတြင္ စိန္ႀကီး(ခ)ေမာင္စိန္က မိမိႏွင့္အေပါင္းပါ တို႔ ဦးေစာ၏ စကားကို နားေထာင္မိရင္ ယခုကဲ့သို႔ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထုိက္သည္ကို လုပ္ခဲ့မိေၾကာင္း ၄င္းအေနႏွင့္ ဘဝဆက္တုိင္း ဦးေစာလိုလူမ်ိဳးႏွင့္ မေတြ႕ရ မဆံုရပါေစႏွင့္ဟု တုိင္တည္သြားၿပီး ´လုပ္ရဲရင္ ခံရဲရမည္´ ဟု ဆိုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ၀န္ႀကီးမ်ားအား သတ္သည္မွာ မွန္ေၾကာင္း၊ ထိုသို႔သတ္ရျခင္းမွာလည္း ဂဠဳန္ဦးေစာ၏ ေစခိုင္းခ်က္အရ သတ္ခဲ့ရေၾကာင္း သက္ဆိုင္ရာပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေျပာဆိုၿပီးေနာက္ `အသက္ေရ ငါေျပာတဲ့အတုိင္း လုပ္ထားေဟ့၊ ငါလာခဲ့ၿပီ´ ဟု ေအာ္ဟစ္သြားေလသည္။

စိန္ႀကီး၏ လုပ္ႀကံမႈေၾကာင့္ ေျပာသြားသည့္ကိစၥကို လူတုိင္းနားလည္ႏိုင္ၾကေသာ္လည္း ` အသက္ေရ ငါေျပာတဲ့အတုိင္း လုပ္ထားေဟ့ ငါလာခဲ့ၿပီ´ ဆိုသည့္ စကားအဓိပၸါယ္တို႔ကို လူအမ်ားနားလည္ခ်င္မွ နားလည္ေပလိမ့္မည္။ လိမ့္ပတ္လည္ေအာင္ ႐ွင္းျပမွသာ ဇာတ္ရည္လည္ေပလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။

ေမာင္စိန္ ေခၚ စိန္ႀကီး၏ ဖခင္မွာ ပဲခူးတုိင္း ႀကိဳ႔ပင္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ လူသိထင္႐ွားေသာ ဦးေမာင္ႀကီး၏ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္ၿပီး အဂၤလိပ္ေခတ္က ၁ဝ တန္း အထိ ေက်ာင္းေနခဲ့ဖူးသည္။ စိန္ႀကီးႏွင့္ ဂဠဳန္ဦးေစာတို႔သည္ အလြန္ရင္းႏွီးသည့္ မိတ္ေဆြရင္းျခာမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဦးေမာင္ႀကီးမွာ လူသတ္ခံရၿပီးေနာက္ မိခင္ျဖစ္သူက သားျဖစ္သူ စိန္ႀကီးကို တခ်ိန္က ဦးေစာ၏ ေက်းဇူး႐ွိခဲ့ဖူးေသာေၾကာင့္ သားျဖစ္သူအား အစစအရာရာလိမၼာေရးျခား႐ွိေစရန္ႏွင့္ လိုအပ္သလို ခိုင္းေစရန္ ဦးေစာထံအပ္ႏွံခဲ့သည္။ ဦးေစာက ၄င္း၏ အိမ္ဝင္းသို႔ ေရာက္လွ်င္ ေရာက္ခ်င္း စိန္ႀကီးကို သစၥာေရေသာက္ခုိင္းၿပီး လုပ္ႀကံမႈထဲတြင္ ပါဝင္ခုိင္းသည္။

လူငယ္ဘာသာဘာဝ စိန္ႀကီးမွာ မိမိဇာတိ ႀကိဳ႔ပင္ေကာက္ၿမိဳ႕၌ ငယ္ရည္းစား႐ွိသည္။ စိန္ႀကီးသည္ အယူခံပယ္ခ်ခံရၿပီးေနာက္ ႀကိဳးေပးရန္ ရက္နီးလာခါနီး၌ သက္ဆိုင္ရာ အက်ဥ္းဦးစီးဝန္ထမ္းမ်ားကို ၄င္း၏ ငယ္ရည္းစားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုလိုေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ သက္ဆိုင္ရာ ေနာက္ဆံုး အခြင့္အေရးေပးသည့္အေနျဖင့္ အထက္အာဏာပိုင္မ်ားထံ ခြင့္ပန္၍ ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပးခဲ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ စိန္ႀကီး၏ ရည္းစားသည္ ရန္ကုန္ေထာင္ႀကီးသို႔ ေရာက္လာေသာအခါ ေထာင္ပိုင္ႀကီးႏွင့္ အက်ဥ္းဝန္ထမ္းမ်ားေ႐ွ႕တြင္ ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦးအား လြတ္လပ္စြာ စကားေျပာခြင့္ျပဳခဲ့သည္။



ထိုစဥ္အတြင္း စိန္ႀကီးသည္ ေထာင္ပိုင္ႀကီးႏွင့္ ဝန္ထမ္းမ်ားေ႐ွ႕တြင္ ၄င္း၏ ရည္းစားအား လင္မ႐ွိလွ်င္ လူေစာ္ကားလိမ့္မည္ျဖစ္ရာ ၄င္းႀကိဳးေပးခံရၿပီးေနာက္ သင့္ေတာ္သည့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အျမန္ဆံုးလက္ထပ္ယူရန္ ေျပာၾကားသည္။ ၄င္း၏ရည္းစားျဖစ္သူက သူ႔ဘဝတစ္သက္တြင္ ေယာက္်ားမယူလိုေတာ့ေၾကာင့္ ေျပာခဲ့ရာ စိန္ႀကီးကလည္း ၄င္း၏ စကားကို နားေထာင္ရန္တြင္တြင္မွာၾကားေနသည္။ ထို႔ေနာက္ စိန္ႀကီးက မိမိသည္ သူႏွင့္သမီးရည္းစားျဖစ္ခဲ့သည္မွာ (၄)ႏွစ္တုိင္ ႐ွိခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိရည္းစားကို တခါမွ်မနမ္းခဲ့ဖူးေၾကာင္း ႏွင့္ ႀကိဳးေပးခါနီး၌ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ ပါးကို နမ္းသြားလိုေၾကာင္းေျပာျပရာ သက္ဆုိင္ရာ အက်ဥ္း၀န္ထမ္းတို႔က မိန္းကေလးသေဘာတူလွ်င္ နမ္းႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ မိန္းကေလးက ခြင့္ျပဳသျဖင့္ စိန္ႀကီးပါးႏွစ္ဖက္စလံုးကို မနမ္းဘဲ သစၥာ႐ွိစြာျဖင့္ ၁၅ဝဝ ေမတၱာျဖင့္ တဖက္သာ နမ္းၿပီး၊ က်န္ပါးတဖက္ကို ၄င္းယူမည့္ ခင္ပြန္းေလာင္းအတြက္ သန္႔သန္႔႐ွင္း႐ွင္းထားခဲ့ေၾကာင္း ေထာင္ပိုင္ႀကီးႏွင့္ အက်ဥ္းဝန္ထမ္းမ်ားေ႐ွ႕တြင္ ခ်စ္သက္ေသ ထူသြားခဲ့ေလသည္။

ထို႔ေနာက္ ႀကိဳးစင္တက္သြားသည့္ေန႔၌ ႀကိဳးေပးမည့္အခ်ိန္ေလာက္တြင္ ၄င္း၏ ရည္းစားျဖစ္သူသည္ ရန္ကုန္ေထာင္တြင္း႐ွိ ၀န္ထမ္းအိမ္တစ္ေနရာ၌ အရက္တစ္ခြက္ႏွင့္ မီးညွိထားေသာ စီးကရက္တလိပ္ကို ပန္းကန္ျပား၌ စိန္ႀကီးမွာထားသည့္အတုိင္း ျပဳလုပ္ထားခဲ့သည္။ စိန္ႀကီးသည္ ႀကိဳးစင္ေပၚ၌ ေဒါက္မျဖဳတ္ခင္အတြင္းမွာပင္ `အသက္ေရ… ငါေျပာထားတဲ့အတုိင္း လုပ္ထားေဟ့…. ငါလာခဲ့ၿပီ´ ဟူေသာ ေအာ္ဟစ္သံႏွင့္အတူ အရက္ခြက္ထဲမွ အရက္မ်ားလႈိင္းထသကဲ့သို႔ သိသိသာသာ လႈပ္ခတ္လာၿပီး စီးကရက္မွာလည္း လူတစ္ေယာက္ ဝင္ဖြာေနသည့္အလား မီးခိုးမ်ား တေထာင္းေထာင္းထေနသည္ကို ေတြ႕ရေလသည္။ စိန္ႀကီးကိုယ္တုိင္ အရက္ႏွင့္စီးကရက္ကို ေသာက္ေနသကဲ့သို႔ အားလံုးက ျမင္ေတြ႕ရေလသည္။

ေမာင္စိန္ (ခ) စိန္ႀကီးသည္ အရက္ကိုလည္း ႀကိဳက္၊ စီးကရက္ကိုလည္း တလိပ္ၿပီး တစ္လိပ္ မီးခိုးမျပတ္ေအာင္ ေသာက္တတ္ေသာ Chain Smoker တစ္ဦးျဖစ္ေလသည္။ စိန္ႀကီး၏ အဆိုပါ ငယ္ရည္းစားဆိုသူမွာ ေနာင္တြင္ နအဖ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွ ယေန႔တုိင္ ဘီလီယ်ံႏွင့္ခ်ီ၍ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေနေသာ စစ္အာဏာ႐ွင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေ႐ႊ (ၿငိမ္း) ႏွင့္ အလြန္ရင္းႏွီးသည့္ ေခတ္ပ်က္သူေဌးႀကီး လက္နက္ပြဲစား ဦးေတဇ၏ ေယာကၡမ (Parents in law) ေဒၚထူးျဖစ္ေနေလသည္။ ဦးေတဇသည္ ဦးေဇာ္ႏွင့္ေဒၚထူးတို ့၏သမီးသီတာေဇာ္ႏွင့္လက္ထပ္ခဲံ့သည္။ ေတဇ၏ `ထူး´ ကုမၸဏီ သည္ ေယာကၡမနာမည္ကို ဂုဏ္ျပဳမွည့္ေခၚထားျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

လုပ္ႀကံမႈတြင္ ကိုယ္တိုင္စတင္းကိုင္ၿပီး က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ ရန္ႀကီးေအာင္၏ ဖခင္မွာ ဦးလွထြန္းျဖစ္ၿပီး ဦးေစာ ႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ေလသည္။ ဦးေစာသည္ ရန္ႀကီးေအာင္အား တူသားကဲ့သုိ႔ပင္ ၄င္းအိမ္၌ ေခၚယူေမြးစားထားသည္။ အသက္ ၁၆၊ ၁၇ အ႐ြယ္သာ႐ွိၿပီး ႏွစ္လံုးျပဴးေသနတ္ကို ပစ္ဖို႔ ေဝးစြ၊ ကိုင္တြယ္၍ပင္ မၾကည့္ဘူးေခ်။ သို႔ေသာ္ ဦးေစာကိုယ္တုိင္ ရန္ႀကီးေအာင္ကို အင္းလ်ားကန္ထဲ႐ွိ လူသူအေရာက္အေပါက္နည္းလွသည့္ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းတြင္ ေသနတ္မ်ိဳးစံုပစ္နည္းကို လက္ထပ္သင္ေပးခဲ့သည္။ လုပ္ႀကံမႈတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ ဝန္ႀကီးမ်ားအား စက္တင္းေသနတ္ကိုလက္သံေျပာင္စြာက်ည္ကပ္ေလးခုကုန္ေအာင္ပစ္ခဲ့သည့္အျပင္အတြင္းဝန္႐ုံးေအာက္ထပ္အဆင္း တြင္ ေလွကားထိပ္၌ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္၏ သက္ေတာ္ေစာင့္ ရဲေဘာ္ကိုေထြးကို စတင္းေသနတ္ျဖင့္္ ျပစ္ခတ္သြားသည့္အထိ ေသနတ္ပစ္ကၽြမ္းက်င္သြားေလသည္။

ရန္ႀကီးေအာင္မွာ လုပ္ႀကံမႈႀကီးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပထမတြင္ ဟုတ္တုိင္းမွန္ရာမ်ားကိုပင္ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးၿပီးမွ ေနာက္ပိုင္း၌ ဘူးကြယ္ပစ္ခဲ့သည္။

၄င္းတို႔အား ႀကိဳးမေပးမီ ရန္ကုန္ေထာင္ႀကီး ႀကိဳးတုိက္၌ ေမာင္စိန္ (ခ) စိန္ႀကီးႏွင့္အတူ အခန္းခ်င္းကပ္၍ ထားခဲ့သည္။ စိန္ႀကီးမွာ ႀကိဳးေပးမခံမီ မဂၢဇင္းစာအုပ္မ်ား ေတာင္း၊ စီးကရက္ ေတာင္း၊ ေနာက္ဆံုး ၄င္းရည္းစားကိုပင္ ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းကာ အခြင့္အေရးမ်ိဳးစံု ေတာင္းဆိုသြားသည္။

ရန္ႀကီးေအာင္မွာ ဘာမွ်မေတာင္းသည့္အျပင္ ေအးေဆးစြာ ဘုရားအာ႐ုံျပဳကာ ပုတီးစိပ္ဘာဝနာပြားမ်ားရင္း ေနထိုင္သြားခဲ့ေလသည္။ ေနာက္ဆံုး ႀကိဳးေပးမည့္ နံနက္ ေဝလီေဝလင္း ၅ နာရီအခ်ိန္၌ ၄င္းအိပ္ေသာ သံကုတင္ထိပ္ေဘာင္ေပၚတြင္ ဘုရားဆီမီးမ်ား ထြန္းညွိ၍ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလးဘုရားဝတ္ျပဳေနသည္ကို ဝန္ထမ္းမ်ား ေတြ႕႐ွိရေလသည္။ ႀကိဳးေပးရန္ နီးလာ၍ ၄င္းအား ေခၚထုတ္သည့္အခါ၌လည္း ၿငိမ္ၿငိ္မ္သက္သက္ေအးခ်မ္းစြာ လိုက္ပါသြားသည္။

ေထာင္ဝန္ထမ္းႏွင့္ေထာင္မွဴးတို႔အား ၄င္းစိပ္ခဲ့ေသာ စိပ္ပုတီးႏွင့္ စာကေလးတစ္ေစာင္ကို ေပးအပ္ကာ ၄င္းေနာက္ဆံုးဝတ္သြားေသာ ႐ွပ္အကၤီ်ႏွင့္လုံခ်ည္တပတ္ႏြမ္းကေလးကို ဖခင္ျဖစ္သူထံ ဆက္ဆက္ပို႔ေပးရန္ သက္ဆိုင္ရာသုိ႔ မွာၾကားသြားခဲ့ေလသည္။

၄င္းသည္ လုပ္ႀကံမႈႀကီးတြင္ ပါ၀င္က်ဴးလြန္ေၾကာင္း ဝန္ခံသြား႐ွာသည္။ ႀကိဳးေပးၿပီးေနာက္ ဝန္ထမ္းမ်ားက ၄င္း အခန္းေဘးမွ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားရာ ဘုရားဆီမီးမ်ားမွာ အခ်ိဳ႕မွာ ၿငိမ္း၍ အခ်ိဳ႕မွာ ၿငိမ္းလုၿငိမ္းခင္ မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္ ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလသည္။ ဆီမီးအားလံုး မၿငိမ္းခင္မွာပင္ ရန္ႀကီးေအာင္၏ ဇီဝိန္ကား ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားသည္မွာ သခၤါရတရားသေဘာအရ `ကိုယ္ျပဳေသာကံ ပဲ့တင္သံ ကိုယ့္ထံျပန္လာမည္´ ဟူသည္ကို လွစ္ဟေနေပသည္။

ရန္ႀကီးေအာင္က သူ႔ဖခင္ထံေပးခဲ့ေသာမွာတမ္းစာေလးမွာ-

`အေဖေရ အေဖ့အေနနဲ႔ေတာ့ သားအတြက္ မခ်ိမဆန္႔ပဋိေဒဝမီးေတြ ေတာက္ေလာင္ေနပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္ဟာ ႀကိဳးမိန္႔ခ်ခံရၿပီး အယူခံပယ္လိုက္ၿပီဆိုတဲ့သတင္း ၾကားရကတည္းက ေန႔စဥ္ပုတီးစိပ္၊ တရားထိုင္ခဲ့ရာ သားတရားရခဲ့ပါၿပီအေဖ။ ေသျခင္းတရားကို လူတုိင္းႀကံဳရမယ္ဆိုေပမယ့္ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးနဲ႔ေတာ့ သားမေသခ်င္တာေတာ့ အမွန္ပါပဲအေဖ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့အမႈအတြက္ တစ္ေန႔ ကိုယ္ျပန္ခံရမယ္ဆိုတာကို သားတရား ရခဲ့ပါၿပီ။
သားကိုယ့္အျပစ္ေၾကာင့္ ေသရမွာကို တစ္စက္မွ မေၾကာက္ပါဘူး။ က်ေနာ္ေန႔တုိင္း စိပ္ခဲ့တဲ့ ပုတီး၊ မေသခင္ ဝတ္ထားတဲ့ အကၤီ်နဲ႔ လံုခ်ည္ ေလးကို ယခုစာနဲ႔အတူ အေဖ့ထံအပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။ ညီေလးေတြႀကီးလာတဲ့တစ္ေန႔ က်ေနာ္ေပးခဲ့တဲ့ ပုတီး၊ အဝတ္အစားနဲ႔ စာကိုျပၿပီး က်ေနာ့္လို မမိုက္ဖို႔ ဆံုးမေပးရန္ အေဖ့ကိုမွာရင္း သား ႐ိုေသေလးျမတ္စြာကန္ေတာ့ခဲ့ပါတယ္
သားရန္ႀကီးေအာင္

ရန္ႀကီးေအာင္၏ မွာတမ္းစာေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ၾကည့္ပါက ေစ့ေစ့ေတြးလွ်င္ ေရးေရးေပၚဆိုသလို သံေဝဂတရားမ်ားရၿပီးရင္း ရခဲ့ပါသည္။ ေလာက၌ လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္သည့္ကိစၥမ်ားကို မလုပ္ခဲ့ေသာ္ သို႔မဟုတ္ မလုပ္သင့္မလုပ္ထုိက္သည္ကို လုပ္မိခဲ့ပါက ေနာင္ တခ်ိန္ တြင္ ပူပန္ေနရမည္မွာ မလြဲဧကန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ယင္းသည္ပင္လွ်င္ ေနာင္တတရားမ်ားပင္ မဟုတ္ပါေလာ။

(သန္းဝင္းလႈိင္)

Friday, May 24, 2013

ခရီးသည္ေလးသို႕



သူငယ္ခ်င္းေရ

မျမဲတည္ရာ မင္းခႏၶာမွာ
...
အနာေရာဂါ ႏွိပ္စက္ေနလည္း

အနိစၥတရား မသိျငား

အသက္ရွင္ေနလည္း အလကားတည္း။

သူငယ္ခ်င္းေရ

မင္းရဲ႕ ခ်စ္လွ ခင္မင္သမွ်တို႕

လိုက္ပါပို႔ေလ မင္းခရီးမွာေလ

မင္းကိုခ်စ္ခင္ ငါအပါအ၀င္

လွည္႔ကာျပန္က် သုသာန္က

မင္းနဲ႔ပါလာ ကံႏွစ္ျဖာသာ။

သူငယ္ခ်င္းေရ

မင္းစေရာက္စ မင္းဘ၀က

သည္းထန္ငိုေန မင္းကိုေလ

ၾကည္ကာ ေပ်ာ္မူး သူတိုၾကည္ႏူး

မင္းရဲ႔ ေနာက္ဆံုး ခႏၶာတုန္းေတာ႕

သူတို႕ငိုေန မင္းျပံဳးေလ………

လင္းေဇာ္ထက္

Monday, May 13, 2013

သမိုင္းတေကြ႕မွ ကင္း၀န္မင္းႀကီးဦးေကာင္း


 

 

ျမန္မာဘုရင္တို႔၏ သက္ဦးဆံပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲကာ အေနာက္ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားကဲ့သို႔ အစိုးရ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စနစ္ကို လိုလားသူ တုိင္းျပည္ျပဳ သုခမိန္ကင္း၀န္မင္းႀကီးဦးေကာင္း သည္ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္သာမက ျမန္မာ့ စာေပသမုိင္း တြင္လည္း အထူးထင္႐ွားလွေသာ ပညာ႐ွင္ တစ္ဦးျဖစ္ေပသည္။

သို႔ေသာ အျဖစ္အပ်က္မွန္ကို မသိသူအခ်ိဳ႕က `ဦးေကာင္းလိမ္ထုတ္ သီေပါျပဳတ္´ ဟူေသာ စာအရ၊ ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ အထက္ျမန္မာျပည္ကို ၿဗိတိသွ်တို႔ လက္သို႔ လက္သိပ္ထိုးအပ္ခဲ့သည္ဟု အယူမွားကာ သိနားလည္ခဲ့ၾကသည္။


ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ေခတ္မမီွဘဲ က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ ျမန္မာနိုင္ငံကို ေခတ္မီတိုးတက္ေနေသာ အျခားႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္ ရင္ေပါင္တန္းလုိက္ႏုိင္ေအာင္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားဥပေဒေရး၊ ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္ေရး၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတို႔ကို အားသြန္ေဆာင္ခဲ့သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားတြင္ တစ္ဦးအပါအ၀င္ျဖစ္ခဲ့သည္။

● ငယ္စဥ္ဘ၀
မင္းသတိုးသုဓမၼမဟာသက္ေတာ္႐ွည္ ဟူေသာ ဘြဲ႕ထူးျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူျခင္းကိုခံရေသာ ဝန္႐ွင္ေတာ္၊ ကင္း၀န္၊ ေသနတ္၀န္ လက္ကိုင္ၿမိဳ႕စား မင္းႀကီး ဦးေကာင္းသည္ စစ္ကိုင္းတုိင္း၊ ပုလဲႏွင့္ ဆားလင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္မ်ားျဖစ္ေသာ ဗန္႔က်ီတိုက္နယ္၊ မုန္တိုင္ပင္ (မုန္တိုင္ပင္႐ြာ) တြင္ အဖ အတြင္းေျခာက္စုနတ္သွ်င္ ေ႐ြးတပ္၍ အမႈထမ္းေနေသာ ေသြးေသာက္ႀကီးဦးမႈိ၊ အမိ ေဒၚႏွင္းဆီတို႔မွ ၁၁၈၃ ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလဆန္း ၁၂ ရက္ (ခရစ္ ၁၈၂၂ ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၃ ရက္) တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ ငယ္မည္မွာ ေမာင္ခ်င္းျဖစ္၍ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ ခုနစ္ေယာက္အနက္ ဒုတိယသားျဖစ္သည္။ အသက္ခုနစ္ႏွစ္တြင္ ငွက္ေပ်ာေတာ႐ြာ ေက်ာင္းထုိင္ပုဂၢိဳလ္ ခင္ႀကီးဦးဆန္းထံတြင္ ပညာသင္ၾကား၍ အသက္ ၁ဝ ႏွစ္တြင္ ႐ွင္သာမေဏျဖစ္သည္။

ဗန္႔က်ီဒိုင္ နတ္သွ်င္ေ႐ြးေသနတ္စုထဲမွ ျဖစ္သည့္အတုိင္း မိမိဖခင္၏ တပ္ရင္းတြင္ စစ္မႈထမ္းရန္ တာ၀န္႐ွိေသာ္လည္း သာသနာ့ေဘာင္သို႔ တက္ေရာက္သျဖင့္ စစ္မႈမထမ္းရေပ။ ရဟန္းဘြဲ႕မွာ ဦးအာသဘျဖစ္သည္။ ကိုရင္ဘဝႏွင့္ ရဟန္းဘဝတို႔တြင္ စာေပပရိယတၱိ၌ လြန္စြာ စိတ္အားထက္သန္၍ မ်ားစြာ အလားအလာ႐ွိ ေလသည္။ ရဟန္းခံၿပီးေနာက္ မၾကာျမင့္မီအတြင္း ဗုဒၶဘာသာပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ အစ႐ွိေသာ သင္႐ိုးက်မ္းဂန္မ်ားကို အမရပူရၿမိဳ႕ သာသနာပိုင္ ဗားကရာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အမွဴး႐ွိေသာ က်မ္းတတ္က်မ္းျပဳ ဆရာေတာ္တို႔ထံမွ သေဘာအဓိပၸာယ္ႏွင့္တကြ က်နစြာသင္ၾကားၿပီးလွ်င္ ပိဋကတ္က်မ္းဂန္၊ ေလာကီက်မ္းဂန္မ်ားႏွင့္ စပ္သည့္ ဂႏၱႏၱရ ဗဟုသုတမ်ားကို ရဟန္းပညာ႐ွိ၊ လူပညာ႐ွိတို႔ထံ ေဆြးေႏြးေမးျမန္း၊ နည္းနာခံယူ ေလ့လာမွတ္သားေနထိုင္သည့္အတြင္း အမရပူရ စတုတၳနန္းစံ ပုဂံမင္းတရားႀကီးလက္ထက္ မင္းတုန္း ေတာင္စဥ္ခုနစ္ခ႐ိုင္ အသံုးကံေကၽြးခံ ညီေတာ္ လႊတ္တက္မင္းသားႀကီးသည္ မဂၤလာအိမ္ေတာ္ စံေတာ္မူေသာအခါ ပညာဗဟုသုတအရာ ေလ့လာ႐ွာမွီးသူတို႔ကို အလို႐ွိေတာ္မူသည့္အေလ်ာက္ ေ႐ႊေရးေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီး ဦးဝိသုဒၶအား စံုစမ္းေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားရာ ဦးဝိသုဒၶက မိမိ၏ တပည့္ရင္းျဖစ္ေသာ ဦးအာသဘအား အေၾကာင္းကုန္ျပန္ၾကား၍ လူဝတ္လဲေစၿပီး မင္းတုန္းမင္းသားထံ ခစားေစသည္။ မင္းတုန္းမင္းသားႀကီးက ေခၚေတာ္မူၿပီးလွ်င္ က်န္းဂန္ႏွင့္ စပ္သည့္ စကား၊ ပ်ိဳ႕ကဗ်ာႏွင့္ စပ္သည့္စကား ခဲရာခဲဆစ္မ်ားကို ေမးျမန္းေတာ္မူ၍ ေျဖဆိုတင္ေလွ်ာက္ၿပီးေနာက္ ကဗ်ာဗႏၶ ဖြဲ႕ဆိုေရးသားဆက္သရန္ အလိုေတာ္႐ွိရာ သေဘာအဓိပၸာယ္ကို အမိန္႔ေတာ္ျမတ္႐ွိၿပီးလွ်င္ ပုရပိုက္ကန္႔ကူ ေပးအပ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေ႐ွ႕ေတာ္ေမွာက္တြင္ ကန္႔ကူလက္မွမတန္႔ရဘဲ ခဏခ်င္းဖြဲ႕ဆိုစီကံုး ေရးသားဆက္သႏုိင္ခဲ့သည္။

ဤကဲ့သို႔ ေစခိုင္းေတာ္မူသည့္အတုိင္း အလိုေတာ္က် လ်င္ျမန္စြာ ဖြဲ႕ဆိုစီကံုးေရးသားဆက္သႏုိင္သျဖင့္ အပါးေတာ္တြင္ ၿမဲစြဲစြာ ထမ္း႐ြက္ေနထုိင္ရမည့္ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္အရ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၁၂ ခုႏွစ္ကစ၍ မဂၤလာအိမ္ေတာ္တြင္ ၿမဲစြဲစြာ ခစားထမ္း႐ြက္ေနထိုင္ ရေလသည္။ မင္းတုန္းမင္းသားႀကီးက `ငခ်င္း´ ဟူေသာအ မည္မွာ မဖြယ္မရာ မေလ်ာက္မပတ္ ေသနတ္ဝန္ေမာင္ေကာင္း အမည္ခံေစ´ဟု အမိန္႔ခ်မွတ္ရာ ေမာင္ခ်င္းမွ ေမာင္ေကာင္းအမည္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္ ေနမ်ိဳးနရာစည္သူ ဟူေသာ ေနမ်ိဳးဘြဲ႕ကို ေနာင္ေတာ္ ပုဂံမင္းတရားႀကီးထံ တင္ေလွ်ာက္အသနားခံေတာ္မူၿပီးလွ်င္ မဂၤလာအိမ္ေတာ္ ဘ႑ာစာေရး ခန္႔ထားေတာ္မူသည္။ ဤတြင္မက မင္းတုန္းမင္းသားကပင္ ၾကပ္မတ္၍ ဘႀကီးေတာ္လက္ထက္၌ မွန္နန္းအပ်ိဳေတာ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဆင္ၾကန္သခင္ႏွင့္ လက္ဆက္ေပးသည္အထိ ဂုဏ္ရည္တင္ျခင္းခံခဲ့ရသည္။ သို႔ကလို ဘ႑ာစာေရးရာထူးျဖင့္ အမႈထမ္းေနစဥ္ ေမာင္ခ်င္းအမည္မွ ေမာင္ေကာင္းဟု ေျပာင္းလဲေခၚခဲ့၏။

မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး အထြတ္အျမတ္သို႔ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ မင္းလွသိခၤဟူေသာ မင္းတပ္ဘြဲ႕ႏွင့္ စစ္ကိုင္းနယ္ ႐ြာသစ္ႀကီး႐ြာကို စားရ၍ ေ႐ႊတိုက္စိုးအျဖစ္ အမႈထမ္းရသည္။ ေ႐ႊတိုက္စိုးအရာႏွင့္ အမႈေတာ္ကို ထမ္း႐ြက္ေနစဥ္ သကၠရာဇ္ ၁၂၁၈ ခုႏွစ္အတြင္း `တႎသနိပါတ္ တိ႑ဳကဇာတ္ကို ပ်ိဳ႕လကၤာစီကံုးေရးသားဆက္သြင္းရမည္´ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္အရ ပ်ိဳ႕လကၤာပုဒ္ေရ ၁ဝဝ ကို ၁၅ ရက္ခန္႔အၿပီး ဆက္သြင္းရာ မ်ားစြာ ႏွစ္သက္အားရေတာ္မူသျဖင့္ ေ႐ႊတိုက္စိုးအရာဌာနမွ်ႏွင့္ မတန္ေခ်။ တုိင္းျပည္ႏိုင္ငံမႈကို စီမံေဆာင္႐ြက္ႏုိင္ေသာ မွဴးႀကီးမတ္ႀကီး အရာဌာနသို႔ ေရာက္ေအာင္ ထမ္း႐ြက္ေစမည္။ ရည္႐ြယ္ေမွ်ာ္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ႏုိင္ငံတြင္းမႈ၊ ႏိုင္ငံျခားမႈ၊ ၿမိဳ႕လုပ္က်ံဳးတာ စေသာ လုပ္ႀကီးေဆာင္မႈ၊ ကုန္းေၾကာင္း ေရေၾကာင္းႏွင့္ဆုိင္ေသာ စစ္သူရဲမက္မႈ၊ တရားရာဇဝတ္မႈ မွ စ၍ အရပ္ရပ္ အမႈႀကီးငယ္တို႔ႏွင့္ ဆက္ဆံရာ မင္း၏ အာဏာေတာ္ထားရာ အမွာေတာ္ေရးအရာ ပုခန္းႀကီးၿမိဳ႕စီရင္စု သေျပငါး႐ြာစား ခန္႔ထားေတာ္မူသျဖင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ဝန္႐ွင္ေတာ္မင္းႀကီးမ်ား ဝန္ေထာက္ေတာ္မင္းမ်ား၏ အမိန္႔ေတာ္နာခံ၍ ထမ္း႐ြက္ေနထိုင္ရမည္။

ဤကဲ့သို႔ အမွာေတာ္ေရးအရာႏွင့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ထမ္း႐ြက္သည့္အတြင္း မႏၱေလးအရပ္၌ ၿမိဳ႕နန္းတည္ေထာင္ စံေနေတာ္မူရန္ ရဟန္းပညာ႐ွိ၊ မွဴးမတ္ပညာ႐ွိတို႔ စာဆက္သြင္းခ်က္အတိုင္း ၿမိဳ႕နန္းတည္ေထာင္ရန္ အခမ္းအနား႐ွိသည္မ်ားကို ဝန္႐ွင္ေတာ္ ျမေတာင္ၿမိဳ႕စား ေသနတ္၀န္ႀကီး ဆင့္ဆိုရာ နာခံထမ္း႐ြက္ရမည္ ေစခုိင္းေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ရာ နန္းရာမ်ားကို ခ်င္းနင္း ၾကည့္႐ႈေတာ္မူၿပီးလွ်င္ `ဤကား ေစတီေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန၊ ဤကား က်ံဳးေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန၊ ဤကား ေစတီေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန၊ ဤကား မဟာသက်မာရဇိန္ေက်ာက္သလင္း ႐ုပ္ပြားေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန၊ ဤကား ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန၊ ဤကား သိမ္ေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန၊ ဤကား သုဓမၼာဇရပ္ေတာ္ႀကီး တည္ရာဌာန´ ဟူေသာ ခုနစ္ဌာနႏွင့္တကြ အရပ္ရပ္ လုပ္ေဆာင္တည္ထားရန္ အေဆာက္အဦဌာန ႐ွိသည္မ်ားကို တုိင္းတာမွတ္သား စနစ္ပံုစံေရး၍ မျပတ္တင္ေလွ်ာက္ျခင္းမ်ားကို အားရႏွစ္သက္ေတာ္မူသည္ႏွင့္ သကၠရာဇ္ ၁၂၁၉ ခုႏွစ္အတြင္း လႊတ္ေတာ္စာေရးႀကီးအရာ ခန္႔ထားေတာ္မူသည္။

လႊတ္ေတာ္စာေရးႀကီးအရာႏွင့္ ထမ္း႐ြက္ေနစဥ္အတြင္း၌လည္း `ရတနာပံု ေ႐ႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတည္ စာတမ္းကို ေရးသားဆက္သြင္း ရမည္။ အရပ္ရပ္ စာေဟာင္း စာတမ္းမ်ားတြင္ ပ်က္စီးခၽြတ္ယြင္းမႈ႐ွိသည္မ်ားကိုလည္း ၾကည့္႐ႈျပင္ဆင္ရမည္´ အမိန္႔ေတာ္ျမတ္အရ စာတမ္းအခ်ီးနိဒါန္းစကား ေရးသားဆက္သြင္းရာ အားရေတာ္မူ၍ စာေရးေတာ္ႀကီးတို႔ အစဥ္သနားေတာ္ျမတ္ခံၿမဲထက္တိုး၍ မဟာမင္းေက်ာ္စည္သူဟူေသာ မဟာဘြဲ႕ႏွင့္ ကတၱီပါေဗာင္း ေ႐ႊစလြယ္ကိုးလြယ္ စေသာ အစီးအနင္း အေဆာင္အေယာင္မ်ားကို သနားေတာ္ျမတ္ခံရသည္။

ထိုမွတဖန္ သကၠရာဇ္ ၁၂၂၃ ခုႏွစ္အတြင္း နယ္သီးျခားျဖစ္ေသာ တိုက္က်န္ ၁ဝ ႐ြာ၊ ေ႐ႊယင္းမာ႐ြာ၊ ေခ်ာင္းဦး ၁ဝ ရြာ မ်ားႏွင့္တကြ ကုန္းေၾကာင္းေသနတ္အမႈထမ္း အစုဦးေရ ၂၂ အနက္ ေျမာက္ထား၀ယ္၊ ေတာင္ထား၀ယ္ စေသာ အတြင္းေျခာက္စု၊ ကိုယ္ရံေတာ္အမႈထမ္း လူႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္တို႔၏ ေနရပ္ဌာနျဖစ္ေသာ သံုးတုိက္ေျခာက္ေ၀ပံုတုိ႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ အလံုၿမိဳ႕ကို ၿမိဳ႕ဝန္အရာခန္႔ထား သူေကာင္းျပဳေတာ္မူသည္။ အလံုနယ္မွာ မဟာဗႏၶဳလ ေမြးဖြားႀကီးျပင္းရာ ေဒသလည္းျဖစ္သည္။

အလံုၿမိဳ႕ဝန္အျဖစ္ ထမ္း႐ြက္ေနစဥ္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း၊ တရားစီရင္ျခင္းတို႔၌ အထူးေအာင္ျမင္သည့္အေလ်ာက္ အလံုနယ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္း စည္ပင္သာယာဝေျပာခဲ့ေလသည္။ အလံုဝန္အျဖစ္ ဦးေကာင္း၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈႏွင့္ တရားစီရင္မႈအာဏာတို႔ကို လႊတ္ေတာ္ကသာ ျပင္ဆင္ပယ္ဖ်က္ႏိုင္၏။ ဤသို႔ ေဆာင္႐ြက္ေနစဥ္အတြင္း စာေပ၀ါသနာပါသည့္အေလ်ာက္ ျပဳစုေရးသားခဲ့သျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္၌ပင္ ေက်ာ္ၾကားခဲ့သည္။ အလံု၀န္ျဖစ္ေနစဥ္ ဝန္ကေတာ္ ဆင္ၾကန္သခင္မွာ အလံုသို႔ မလုိက္ခဲ့ေခ်။ ထိုစဥ္အတြင္း အလံုၿမိဳ႕သူႀကိး ဦးအို၊ မမႀကီး တို႔၏ ႏွမ မေ႐ႊေမႏွင့္ လက္ဆက္ခဲ့ျပန္သည္။

ယင္းေနာက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၂၆ ခုႏွစ္အတြင္း ေတာင္ငူ ရမည္းသင္း သစ္ေတာမ်ားတြင္ သစ္အလုပ္အေဆာင္ ေနရာမက်၊ အခြန္ဘ႑ာေတာ္ ယုတ္ေလ်ာ့မႈ႐ွိသည္ႏွင့္ ေတာင္င၊ူ ရမည္းသင္း ၿမိဳ႕႐ြာမ်ားကို ေဝခန္႔ေတာ္မူရန္ စီမံေတာ္မူၿပီးလွ်င္ အလံုၿမိဳ႕၀န္ အရာမွ ေျပာင္း၍ လႊတ္ေတာ္စာေရးႀကီးအရာ တစ္ဖန္ခန္႔ေတာ္မူသည္။

● ကင္း၀န္ျဖစ္လာျခင္း
၁၂၂၈ ခုႏွစ္တြင္ ျမင္ကြန္း၊ ျမင္းခံုတိုင္အေရး ေပၚေပါက္ခဲ့၍၊ အိမ္ေ႐ွ႕မင္း ကေနာင္မင္းသားႀကီး က်ဆံုးရသျဖင့္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးသည္ လႊတ္ေတာ္စာေရးႀကီး ဦးေကာင္းအား ေနျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္လည္ ေခၚယူေတာ္မူၿပီးလွ်င္ မင္းႀကီးမဟာစည္သူ့ဘြဲ႕ ႏွင့္ ဝန္ေထာက္ေတာ္ရာထူးျဖင့္ အပါးေတာ္၌ ခစားေစသည္။ အေရးေတာ္ေအးၿငိမ္းသြားေသာအခါ၌ ၾကည္းကင္း ေရကင္း စသည္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ ဝန္ေထာက္ကင္းဝန္ရာထူးသို႔ တိုးျမွင့္ခန္႔ထားခဲ့ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ကင္းဝန္မင္းႀကီး ဦးေကာင္းဟု ေက်ာ္ၾကားလာေလ သည္။

ေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႕ႀကီး ႐ြာႀကီးတို႔တြင္ ကင္းဝန္ဟူရာ၌ အကာအကြယ္ အေစာင့္အေ႐ွာက္ထားေသာ ကင္းစစ္သည္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခန္႔ခြဲရန္သာမဟုတ္ေသး၊ နယ္စပ္ေဒသတို႔တြင္ ကူးလူးဆက္ဆံေရာင္း၀ယ္ေနေသာ ကုန္သည္ခရီးလမ္းတို႔ကိုပါ အုပ္ခ်ဳပ္၍ အေကာက္အခြန္မ်ား စီးၾကပ္ရသည့္ တာဝန္လည္း ပါ၀င္သည္။

၁၂၃၂ ခုႏွစ္တြင္ ေအာက္ျမစ္စဥ္ ၿမိဳ႕႐ြာမ်ားမွာ အဂၤလိပ္ပိုင္နယ္ေျမႏွင့္ နီးစပ္ယွက္တင္ေန၍ ဆက္သြယ္မႈ ေျပျပစ္လ်က္ ရာဇဝတ္ေရး ကင္းလြတ္လုံၿခံဳေအာင္ ကင္း၀န္မင္းႀကီးကို ထိုျမစ္စဥ္႐ွိ ျမစ္စဥ္၀န္၊ စစ္ကဲ၊ အႀကီးအအုပ္ စသူတို႔ကို ႀကီးၾကပ္အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ ခန္႔ထား၏။ ကင္းဝန္မင္းႀကီးသည္ မင္းလွၿမိဳ႕ေန၍ ဤအေရးႀကီးေသာ တာဝန္သစ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ထမ္း႐ြက္ခဲ့ေလသည္။

● ႏိုင္ငံျခားသို႔ သံအျဖစ္ သြားေရာက္ျခင္း
ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံႏွင့္ ပိုမိုရင္းႏွီးစြာ တုိက္႐ိုက္ဆက္ဆံႏုိင္ရန္ လည္းေကာင္း၊ ဥေရာပတုိက္႐ွိ အျခားႏုိင္ငံႀကီးမ်ားႏွင့္လည္း ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္မႈ ရ႐ွိရန္ လည္းေကာင္း၊ ၁၂၃၃ ခုႏွစ္ တေပါင္းလဆုတ္ ၉ ရက္ေန႔တြင္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး ေစလႊတ္ေသာသံအဖြဲ႕ကို ကင္းဝန္မင္းႀကီး ဦးေကာင္း ဦးေဆာင္ခဲ့၏။ ထိုသံအဖြဲ႕မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားသို႔ ပထမဦးဆံုး ေစလႊတ္ခဲ့ေသာ သံအဖြဲ႕ျဖစ္သည္။ သံအဖြဲ႕တြင္ ၀န္ႀကီး ကင္း၀န္မင္းႀကီး မဟာစည္သူ (ဦးေကာင္း) က သံႀကီး၊ ၀န္ေထာက္ပန္းတဥ္း၀န္ - မဟာမင္းလွေက်ာ္ထင္ (ဦးေ႐ႊဘင္)၊ ဝန္ေထာက္ ဖန္ခ်က္၀န္ - မဟာမင္းေက်ာ္ရာဇာ (ဦးေ႐ႊအိုး) တို႔က သံလတ္ႏွင့္ စာေရးႀကီး မင္းလွေဇယ်သူ (ဦးၿခိမ့္) က သံငယ္အျဖစ္ ပါ၀င္ၾကၿပီး ဘုရင့္ ရာဇသ၀ဏ္လႊာမ်ား၊ လက္ေဆာင္ပ႑ာေတာ္မ်ား၊ သယ္ေဆာင္သြားေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ၿဗိတိန္၊ အိုင္ယာလန္၊ ျပင္သစ္၊ အီတလီႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္ကာ ႏုိင္ငံအစိုးရခ်င္း ဆက္သြယ္ေရး၊ ကုန္သည္ႀကီးမ်ား၊ ကုမၸဏီႀကီးမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရး ဆက္သြယ္မႈမ်ားကို ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည့္ျပင္ ထိုႏုိင္ငံတို႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ ကာကြယ္ေရးတပ္မ်ားဖြဲ႕ပံုႏွင့္ ကာကြယ္ေရးစီမံမႈတို႔ကို ေလ့လာခဲ့၏။ ပညာသင္ၾကားေရး၊ ၀န္ထမ္းလုပ္ငန္း၊ ေငြႏွင့္ ဘဏ္စနစ္၊ ေၾကးနန္းႏွင့္ စာပို႔တုိက္လုပ္ငန္း၊ ျပတုိက္၊ ဇာတ္သဘင္ စသည္တို႔ကိုလည္း ဆည္းပူးေလ့လာခဲ့သည္။ ထူးျခားသည္မွာ အဂၤလန္ျပည္မွ မျပန္မီ ျပင္သစ္သို႔၀င္၍ သမၼတ၊ နိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးတို႔ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုကာ ျပင္သစ္အစိုးရႏွင့္ မဟာမိတ္စာခ်ဳပ္တစ္ခုကို ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၃၄ ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလဆုတ္ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းစာခ်ဳပ္အမည္မွာ ၁၈၇၃ ခု၊ ျပင္သစ္ႏွင့္ ျမန္မာ ႏွစ္ႏုိင္ငံ အခ်င္းခ်င္း ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး သေဘာတူညီခ်က္ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ကင္း၀န္မင္းႀကီး ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႕သည္ ၁၂၃၄ ခု တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔တြင္ အဂၤလန္ျပည္မွ ျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ ၾကသည္။ အျပန္ခရီးတြင္လည္း ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ၊ ပဲရစ္ၿမိဳ႕ကို ၀င္ေရာက္ျဖတ္သန္းၿပီး အီတလီႏုိင္ငံ ေရာမၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ကာ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး၊ အီတလီမင္းတို႔ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၾကသည္။ သီဟိုဠ္ကၽြန္း (ယခု သီရိလကၤာႏိုင္ငံ) တြင္ ဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္အား ဖူးေျမာ္ၿပီး စြယ္ေတာ္ပြားတစ္ဆူကိုလည္း ပင့္ေဆာင္ခဲ့သည္။ အိႏိၵယဘုရင္ခံထံသို႔လည္း ၀င္ေရာက္ခဲ့ေပ၏။ ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ အသြားခရီးကဲ့သို႔ပင္ အဂၤလိပ္အရာ႐ွိမ်ား၏ ေႏွာင့္ယွက္႐ွာေဖြ စစ္ေဆးမႈမ်ား ခံခဲ့ရေပသည္။

သံအဖြဲ႕သည္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ေဆာင္႐ြက္မႈမ်ား၊ ကုန္သြယ္ေရးညွိႏႈိင္းမႈမ်ားႏွင့္အတူ အဂၤလန္ျပည္ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားမွ မဟာမိတ္စာခ်ဳပ္မ်ား၊ လက္ေဆာင္ပဏၰာေတာ္မ်ား သယ္ေဆာင္လ်က္ မိမိတို႔၏ ရတနာပံုၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ ၁၂၃၅ ခု၊ ကဆုန္လဆန္း ၆ ရက္ (၁၈၇၃ ခု၊ ေမလ ၂ ရက္) ေသာၾကာေန႔တြင္ ျပန္လည္ေရာက္႐ွိခဲ့သည္။ ဤသံအဖြဲ႕၏ ေဆာင္႐ြက္မႈေၾကာင့္ ကုန္းေဘာင္ရာဇဝင္ႀကီးတြင္ ေကာင္ဒီေရာ္႐ႊဟု ေခၚေသာ Count de Rochechouart သူသည္ မႏၱေလးၿမိဳ႕သို႔ ျပင္သစ္သံအျဖစ္ ေရာက္လာခဲ့ေလသည္။ ၁၂၃၅ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆုတ္ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ကင္းဝန္မင္းႀကီးပင္ ဦးေဆာင္၍ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံသို႔ ျမန္မာသံအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ ထပ္မံသြားေရာက္ခဲ့ရာ ျပင္သစ္သံ ေကာင္ဒီေရာ္႐ႊပါ လုိက္ပါသြားခဲ့သည္။ ျပင္သစ္သို႔သြားရာတြင္ စကၤာပူမွတဆင့္ သြားခဲ့သည္။ ဤသံအဖြဲ႕သည္ ျပင္သစ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးအတြက္ အက်ိဳးထူးဖြယ္ရာ ႐ွိေသာ္လည္း ျပင္သစ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးအတြက္ အက်ိဳးထူးဖြယ္ရာ႐ွိေသာ္လည္း ျပင္သစ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး၊ အဂၤလိပ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရး တို႔ကို မ်ားစြာ ဂယက္႐ိုက္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာျပည္၏ ႏုိင္ငံေရးကစားကြက္၏ တစ္စိတ္တစ္ေဒသလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။
၁၂၃၆ ခုႏွစ္တြင္ ကင္းဝန္မင္းႀကီးမွာ ေသနတ္ဝန္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္းခံရ၍ ေျမာက္ထားဝယ္၊ ေတာင္ထားဝယ္ စေသာ ေသနတ္အစု ၂၂ တပ္၊ စစ္သည္ငါးေသာင္း (၅၀,၀၀၀) ေက်ာ္တို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခန္႔ခြဲရ၏။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ကင္းဝန္မင္းႀကီးမွာ ႏိုင္ငံကာကြယ္ေရးႏွင့္ စစ္မႈေရးရာ တို႔တြင္ ပိုမိုတာဝန္ယူကာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရ၏။ ေသနတ္ဝန္ရာထူးမွာ ၾကည္းတပ္မ်ားကို ႀကီးၾကပ္အုပ္ခ်ဳပ္ရသျဖင့္ ၾသဇာအာဏာ႐ွိသည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၂၃၇ ခုႏွစ္တြင္ လယ္ကိုင္းၿမိဳ႕စားအျဖစ္ပါ သနားေတာ္ျမတ္ခံရသည္။

● အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး
ဒီမိုကေရစီ၀ါဒ ထြန္းကားေသာ ဥေရာပႏုိင္ငံမ်ားသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့သည့္အတုိင္း၊ မိမိႏုိင္ငံ တိုးတက္ေရးအတြက္ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ သို႔ ဘုရင္၏ အာဏာကို ကန္႔သတ္ကာ ဝန္ႀကီးအဖြဲ႕ႏွင့္ တုိင္းျပည္ေရးရာမ်ားတြင္ စီမံခန္႔ခြဲသြားႏုိင္သည့္ စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စနစ္တစ္ခုကို တီထြင္ရန္ ကင္း၀န္မင္းႀကီး ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ သို႔ျဖစ္၍လည္း မင္းတုန္းမင္းနတ္႐ြာစံေသာအခါတြင္ မိမိ၏ ၾသဇာေညာင္းမည့္ သီေပါမင္းသားကို ထီးနန္းဆက္ခံေစရန္ သေဘာတူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၂၄ဝျပည့္ုႏွစ္တြင္ သီေပါမင္း နန္းတက္ၿပီးေနာက္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းမ်ား ကို စတင္ခဲ့သည္။ ႏုိင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ၁၄ ဌာနခြဲၿပီးလွ်င္ မိမိကမူ ကာကြယ္ေရးဌာနဟု ေခၚရမည့္ ၾကည္းတပ္မ်ားကို တာဝန္ယူအုပ္ခ်ဳပ္ကာ ႏုိင္ငံေတာ္၏ ကာကြယ္ေရးကို စီစဥ္ခဲ့သည္။ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ရာ၌လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္ အခြန္အာဏာမ်ားကို ပိုမိုရ႐ွိေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့၏။ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးတို႔တြင္ ဘုရင္ကိုယ္တုိင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အိမ္ေ႐ွ႕မင္းသားေသာ္လည္းေကာင္း၊ သဘာပတိအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ၿမဲျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ျမင္ကြန္း၊ ျမင္းခံုတိုင္အေရး ေပၚေပါက္ၿပီးသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ဤအစဥ္အလာမွာ ပ်က္ျပားသကဲ့သို႔႐ွိရာ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမ်ားတြင္ ကင္းဝန္မင္းႀကီးပင္ ဦးေဆာင္ခဲ့ရ၏။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအသစ္မွာ ဘုရင္၏အာဏာကို ကန္႔သတ္ရန္ျဖစ္သျဖင့္ ကန္႔သတ္ျခင္းမခံလိုသူတို႔ဘက္မွ အတိုက္အခံမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့၏။ သို႔ျဖစ္၍လည္း သီေပါမင္းလက္ထက္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကင္းဝန္မင္းႀကီးမွာ တန္ခိုးမွိန္ကာ ဘုရင့္ေယာကၡမ ဆင္ျဖဴမ႐ွင္အမွဴး႐ွိေသာ တုိင္းတားမင္းႀကီးတို႔က ၾသဇာထက္၍ လာေလသည္။ ဤသို႔အားျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးအစီအစဥ္မ်ားကို ကင္းဝန္မင္းသည္ စိတ္တိုင္းက် ေဆာင္႐ြက္ႏုိင္ျခင္းမ႐ွိခဲ့ေပ။

● ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္ေရး
ၿဗိတိသွ်တို႔၏ နယ္ခ်ဲ႔စစ္ေျခလွမ္းကို ေကာင္းစြာရိပ္စားမိသည့္အေလ်ာက္ ႏိုင္ငံျခားဆက္သြယ္ေရး က်ားကစားမႈေအာင္ျမင္ေစရန္ ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ ျပင္သစ္အစိုးရကို က်ားတစ္ေကာင္အေနျဖင့္ အသံုးျပဳရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ေပသည္။ ျပင္သစ္အစိုးရကို က်ားတစ္ေယာက္ အေနျဖင့္ အသံုးျပဳရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ေပသည္။ ထိုသို႔ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း ၿဗိတိသွ်တို႔ႏွင့္ ပဋိပကၡမျဖစ္ေအာင္ လိမၼာပါးနပ္စြာ ဆက္ဆံေရးသိမ္းေမြ႕မႈမ်ားကို တစ္ဖက္မွ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ ၿဗိတိသွ်ေ၀လမင္းသား အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္လာစဥ္က ျမန္မာႏုိင္ငံအစိုးရ၏ ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ သြားေရာက္ႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်ကုမၸဏီႀကီးမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈတို႔တြင္လည္း မိမိ၏ အစိုးရေငြရေရးတြင္ ၿဗိတိသွ်ကုမၸဏီသို႔ ေက်နပ္မႈရေအာင္လည္း ေဆာင္႐ြက္ခဲ့၏။ သို႔ပင္ျဖစ္လင့္ကစား ျပင္သစ္တို႔မွာ အနည္းငယ္ တန္ခိုးမွိန္ေနသည့္အခ်ိန္၊ ၿဗိတိသွ်တို႔၏ နယ္ခ်ဲ႔စီမံကိန္း အလြန္အ႐ွိန္ေကာင္းေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည့္အျပင္ မိမိႏွင့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားျဖစ္သည့္ လႊတ္ေတာ္၀န္ႀကီးတို႔ကို မိမိအျမင္သို႔ပါေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္း မ႐ွိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ကင္းဝန္မင္းႀကီး၏ ႏိုင္ငံျခား၀ါဒႏွင့္ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ မေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။ ျပင္သစ္တို႔ႏွစ္ မဟာမိတ္အျဖစ္ ဆက္သြယ္မႈမ်ားကို ၿဗိတိသွ်အစိုးရက ျပင္သစ္အစိုးအား ကန္႔ကြက္ချ့သည္။ ကန္႔ကြက္႐ုံသာမက ျပင္သစ္တို႔ အခ်ိန္မဆုိင္းမီ ျမန္မာႏုိင္ငံကို လက္ရသိမ္းယူရန္ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္တြင္ အေၾကာင္းျပ စစ္ေၾကညာခဲ့ေလသည္။

ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ မိမိ၏ အ႐ွင္ေပၚ၌ သစၥာ႐ွိသည္။ `ဦးေကာင္းလိမ္ထုတ္၊ သီေပါျပဳတ္´ ဆိုေသာ စကားတို႔မွာ မမွန္ေခ်။ အဂၤလိပ္တို႔ ခ်ီတက္လာစဥ္ သီေပါမင္းတရား လြတ္ရာသို႔ေ႐ွာင္႐ွားကာ ျပန္လည္ခုခံႏုိင္ဖို႔ အႀကံဥာဏ္ေပးခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္ ေယာကၡမေတာ္ ဆင္ျဖဴမ႐ွင္မိဘုရားႏွင့္ မိဘုရားေခါင္ႀကီး စုဘုရားလတ္တို႔ မမာမက်န္းျဖစ္ျခင္း၊ သမီးေတာ္မ်ား ငယ္႐ြယ္ျခင္းစသည့္ အေၾကာင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရင္ကိုယ္တုိင္က မထြက္ခြာလိုဟု ျငင္းဆိုးခဲ့၏။ ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ လူသတ္၀ါဒကို လံုး၀မႏွစ္ၿမိဳ႕။ မင္းတုန္းမင္း နတ္ျပည္စံ၍ မင္းေျပာင္းမင္းလႊဲတြင္ မင္းညီမင္းသားတို႔အား စီစဥ္ရန္ ႀကံစည္ၾကစဥ္ မိမိစြမ္းအား႐ွိသမွ် ဟန္႔တားကန္႔ကြက္ခဲ့၏။

မိမိတန္ခိုးမွိန္စဥ္တြင္ ေဆာင္႐ြက္ႏုိင္စြမ္း မ႐ွိခဲ့ေသာ္လည္း မိမိေဆာင္႐ြက္ႏုိင္သည့္အခါ၌ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထိုမွတစ္ပါး ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္စနစ္ကို တုိက္ဖ်က္ခဲ့၏။ ၁၂၄၅ ခုႏွစ္တြင္ သူ၏အစီအမံျဖင့္ သူတစ္ပါးအိမ္တြင္ ေၾကးယူ၍ ကၽြန္အျဖစ္ အသက္ေမြးေနၾကေသာ လူႀကီး ၂၄၀၊ ကေလးသူငယ္ ၁၁၅၄ ေယာက္ ကို ေငြအမ္းေ႐ြးယူၿပီးလွ်င္ သူတို႔ဆႏၵအေလ်ာက္ သာသနာ့ေဘာင္သို႔ သြတ္သြင္းခဲ့၏။ ထိုအစီအမံတို႔ကို အစိုးရအေနျဖင့္ ေဆာင္႐ြက္ေပးခဲ့၏။

● ဘ၀နိဂံုး
အဂၤလိပ္တပ္မ်ားခ်ီတက္လာစဥ္တြင္သီိေပါမင္းကိုယ္တုိင္က လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း မေ႐ွာင္လိုဟု ဆိုသည့္အျပင္ ၿဗိတိသွ်တို႔ ေတာင္းဆိုသည္ကို ေက်ေအးစြာ အျပည့္အစံုေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သတၱ၀ါတို႔ အသက္မေသေစရန္ တုိက္ခုိက္မႈမ႐ွိေစလိုေၾကာင္းျဖင့္ အမိန္႔ေပးေသာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္တို႔ခ်ီတက္လာစဥ္တြင္ ဟန္႔တားတုိက္ခိုက္မႈမ႐ွိရန္ႏွင့္ အဂၤလိပ္တို႔ကလည္း မတိုက္ခိုက္ရန္ စီစဥ္ခဲ့သည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။

ဤသို႔အားျဖင့္ အားမတန္မာန္ေလွ်ာ့ကာ အညံ့ခံျခင္းသာျဖစ္သည္။ ကင္း၀န္မင္းႀကီးသည္ သီေပါမင္း ပါေတာ္မူၿပီးေနာက္ ၿဗိတိသွ်တို႔ ေတာင္းပန္သည့္အတိုင္း လႊတ္ေတာ္၊ မွဴးေတာ္၊ မတ္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ႏိုင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ကူညီခဲ့၏။ ၁၂၅၉ ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယဘုရင္ခံ၏ ဥပေဒျပဳ မင္းတုိင္ပင္အျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့သည္။ အနိစၥမေရာက္မီ ေတြ႕ျမင္ခဲ့သူတစ္ဦးက ကင္း၀န္မင္းႀကီး၏ တည္ၿငိမ္ပံု၊ ထက္ျမက္ပံု၊ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ပုံ၊ ဗဟုသုတ မ်ားပံုတို႔ကို ခ်ီးက်ဴးေရးသားထားသည္။

ဤကဲ့သို႔ ျမန္မာအစိုးရမင္းတို႔ လက္ထက္ေတာ္ႏွင့္ အဂၤလိပ္အစိုးရမင္းတို႔ လက္ထက္ မင္းေလးဆက္တုိင္ ရာထူးဌာနႏၱရဘြဲ႕ အမည္တံဆိပ္မ်ားႏွင့္တကြ ခ်ီးေျမွာက္သူေကာင္းျပဳေတာ္မူသည္ကို ပါရမီဒဗၺသႏၻာရ သီလ သမာဓိ ပညာ ဗဟုသုတ ဒီဃာယုက ဟူေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူးအေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ကင္း၀န္မင္းႀကီး ဦးေကာင္းသည္ အသက္ ၈၆ ႏွစ္၊ ၄ လ၊ ၂၂ ရက္ အ႐ြယ္တြင္ သခၤါရသေဘာကို မလြန္ဆန္ႏိုင္သည္ျဖစ္၍ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၇၀ ျပည့္၊ ၀ါဆိုလဆန္း ၃ ရက္ (ခရစ္ ၁၉၀၈ ခု၊ ဇြန္လ ၃၀ ရက္) အဂၤါေန႔ နံနက္ငါးနာရီတြင္ ခႏၶာပဥၥကသမုတၱိမရဏသေဘာကို ေ႐ြ႕ေလ်ာကာ ကြယ္လြန္အနိစၥ ေရာက္ရေလသည္။

ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ႐ုပ္အေလာင္းကို ေ႐ွးျမန္မာမင္းတို႔လက္ထက္ အဂၢမဟာေသနာပတိ ဝန္႐ွင္ေတာ္မင္းႀကီး သက္ေတာ္႐ွည္အမတ္တို႔ ကြယ္လြန္ရာ သၿဂႋဳဟ္သည့္ ေဆာင္႐ြက္ၿမဲဓေလ့ထံုးစံ အခမ္းအနားႏွင့္အညီ တပ္ၿမိဳ႕တြင္း အိႏၵိယ မဟာအတုလတာရာသဟာယ (C.S.I) စီအက္စ္အိုင္ဘြဲ႕တံဆိပ္တို႔ကို ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံခဲ့ရေပသည္။

● မင္းႀကီး ျပဳစုခဲ့ေသာစာေပမ်ား
၁။ ၃ ၆ေစာင္တြဲ ဓမၼသတ္ႀကီး
၂။ သမီးေတာ္ဧခ်င္း ႏွင့္ ပုခက္တင္ဧခ်င္း
၃။ စိတၱဳပကၠိေလသစာတမ္း
၄။ တိႏၵဳကပ်ိဳ႕
၅။ ရတနာနဒီေမာ္ကြန္း
၆။ ကင္း၀န္မင္းႀကီး လန္ဒန္သြား ေန႔စဥ္မွတ္တမ္းႏွင့္ ျပင္သစ္သြား ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း
၇။ နာနာနယသေခၤပကဗ်ာဗႏၶက်မ္း ေခၚ ကင္း၀န္မင္းႀကီး ကဗ်ာစု
၈။ အေမြမႈ ဓမၼသတ္ႀကီး
၉။ အၮသေခၤပ၀ဏၰနာဓမၼသတ္
၁၀။ ေမတၱာစာမ်ား
၁၁။ ဓေမၼာဇေမာ္ကြန္း
၁၂။ ပကိဏၰကဓမၼသတ္လကၤာ
၁၃။ ေနမိရကန္
၁၄။ ကဗ်ာ ႏွင့္ ဂီတသီခ်င္းမ်ား ျဖစ္ေလသည္။

● စာကိုး
၁။ ကင္း၀န္မင္းႀကီး၊ နာနာနယသေခၤပကဗ်ာဗႏၶ ေခၚ ကင္း၀န္မင္းႀကီးကဗ်ာစု၊ ဟံသာ၀တီ၊ ၁၉၆၈။
၂။ ဗိုလ္မွဴးဘေသာင္း၊ စာဆိုေတာ္မ်ားအတၳဳပတၱိ၊ ရာျပည့္စာအုပ္တုိက္၊ ပဥၥမအႀကိမ္ ၂၀၀၂။
၃။သန္းဝင္းလိွဳင္၊အႏွစ္ခ်ဳပ္ျမန္မာ့သမိုင္းအဘိဓါန္(ပထမတဲြ)ရန္ကုန္၊ပညာေရႊေတာင္စာေပတိုက္၊၂၀၁၀ 
 သန္း၀င္းလႈိင္
ေမ ၁၊ ၂၀၁၃
မိုးမခ
 

Saturday, May 11, 2013

M - O - T - H - E - R


"M" is for the million things she gave me,

"O" means only that she's growing old,

"T" is for the tears she shed to save me,

"H" is for her heart of purest gold;

...
... "E" is for her eyes, with love-light shining,

"R" means right, and right she'll always be,

Put them all together, they spell

"MOTHER,"

A word that means the world to me.

                                                                Howard Johnson (c. 1915
)

အေမေန႔

(ကမာၻ အေမေန႔)ျဖစ္ေပၚလာပံု

အေမေန႔ (Mother Day)သည္ ကမာၻေပၚရွိ အေမအားလုံးကုိ ဂုဏ္ျပဳေသာေန႔ အျဖစ္ ႏွစ္စဥ္ ေမလဒုတိယပတ္ တနဂၤေႏြေန႔ကို အေမေန႔ဟု ႏုိင္ငံအမ်ားစုက သတ္မွတ္ၾကပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အေမေန႔ကို ႏွစ္စဥ္ ျပာသိုလျပည္ေန႔၌ က်င္းပျပဳလုပ္ၿပီး အေမ႔ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိ ၾကသည္။ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလထုံးတမ္း အလုိက္ မတူညီေသာ ရက္မ်ားတြင္ အေမေန႔ကုိ က်င္းပၾကပါသည္။


ေရွးေဟာင္း ဂရိ ေရာမေခတ္မွ စတင္၍ ဒီေန႔ေခတ္အထိ အေမေေနကုိ က်င္းပေနၾကဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာင္တြင္လဲ အေမေက်းဇူး ထုတ္ေဖာ္သည္ ေန႔ကုိ ဆက္လက္က်င္းပ ေနၾကအုံးမွာ မလဲြေပ၊ Officially အေမေန႔ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္း အားထုတ္ခဲသူမွာ အေမရိကန္နုိင္ငံသူ Juila Ward Home (1819-1910) ျဖစ္သည္။ သူမသည္ ေက်ာ္ၾကားေသာ စာေရးဆရာမၾကီးတစ္ဦးျဖစ္ျပီး အေမေန႔ျဖစ္ေျမာက္ရန္ ကေလာင္စြမ္းႏွင္ ၾကိဳးပမ္းခဲသူျဖစ္သည္။
အေမေန႔ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းခဲသူ Juila Ward Home သမီး Anna Jarvis က အေမ အိပ္မက္ကုိ ဆက္လက္ျပီး ရွင္သန္ေစခဲသူ ျဖစ္ၿပီး သူမဟာလဲ မေမသင္ေသာ ေက်းဇူးရွင္ တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ Juil Ward Home ႏွင္ Anna Jarvis တုိ႔၏ ၾကိဳးပမ္းမႈမ်ားေၾကာင္ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ကမာၻာႏွင္အ၀ွမ္း အေမေန႔ က်င္းပေနခဲၾကတာ ျဖစ္ပါသည္။

အဂၤလန္နုိင္ငံတြင္ မယ္ေတာ္မယ္ရီကုိ ဂုဏ္ျပဳသည္အေန႔ႏွင္ က်င္းပေလရွိသည္။ ထိုေန႔မွာ အေမအားလုံးသည္ တူညီ၀တ္စုံမ်ားကုိ ၀တ္ဆင္ျပီး အခမ္းအနား က်င္းပေသာေနရာကုိ ေရာက္လာေသာအခါ သားသမီးမ်ားက အေမမ်ား၏ ေက်းဇူးကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိၾကပါသည္။

ျမန္မာ အေမေန႔ ျဖစ္ေပၚလာပံု


ျမန္မာျပည္တြင္ စာေရးဆရာ ဒါရုိက္တာ ဦးသုခ၏ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈေၾကာင္ ျပာသုိလ္လျပည္ေန႔ကုိ အေမေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္နုိင္ခဲျပီး ျမန္မာ ျပကၡဒိန္တြင္ ျပာသုိလ္လျပည္ အေမေန႔ အျဖစ္ ကမၺည္းတင္နုိင္ခဲေပသည္။ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈ႔အရ အေမကုိ ဘုရားႏွင္ တစ္ဂုိဏ္းတည္း ထားျပီး မာတာပိတုဂုေဏာအနေႏၲာ ဆုိျပီး ပူေဇာ္ခဲ အရုိအေသ ေပးခဲၾကသည္။

ဆရာၾကီး ဦးသုခက Officially ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းေပးသူ ျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၉၅-ခုႏွစ္၊ ျပာသုိလ္လျပည္ေန႔၌ စာေရးဆရာ ဦးသုခ၏ တိုက္တြန္းေျပာျပခ်က္အရ မႏၲေလးတြင္ အေမေန႔ကို ပထမဦးဆံုး စတင္၍ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲပါသည္။ မိဘေက်းဇူးဆပ္နည္း စသည္ ဗဟုသုတပညာေပးမ်ား ေဟာေျပာျခင္းျဖင္႔ ေခတ္လူငယ္မ်ားအား အသိပညာဗဟုသုတ တုိးပြားေစလုိသည္ ဆႏၵျဖင္႔ စတင္ခဲျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
“အေမဆိုသည္ စာကေလးႏွစ္လံုးကို အသံထြက္ေအာင္ ရြတ္ဆိုၾကည္လိုက္စမ္းပါ။ အလြန္ခ်ိဳၿမိန္ေသာ၊ သာယာေသာ၊ စိတ္ခ်မ္းသာေသာ၊ ေမတၱာႏွင္ထုန္မႊန္းေသာ အရသာကို ခံစားရပါလိမ္မည္” (ဆရာႀကီး ဦးသုခ၏ ပထမဆံုးအႀကိမ္ မႏၲေလး အေမေန႔ ေဟာေျပာပြဲမွ)